Life Changing

“Τελικά ήμουνα ελεύθερος…”

Θυμάμαι μια μέρα…πάνε χρόνια τώρα…που συζητούσαμε για ώρες. Μου έλεγες πως δε νιώθεις ελεύθερος πια, πως έχεις ανάγκη να ταξιδέψεις, να βγεις με φίλους, να διασκεδάσεις, να περάσεις χρόνο μόνος. «Δεν είναι ότι με καταπιέζει, την αγαπάω», μου έλεγες για τη σχέση σου, «απλώς χρειάζομαι χρόνο». Προσπαθούσα να σου εξηγήσω πως όλα όσα μου περιγράφεις ως «ανάγκη» μπορούσες να τα κάνεις και ενώ είσαι σε σχέση. Σας έβλεπα πως είχατε ο καθένας πολλές στιγμές με τους φίλους, την οικογένεια, τον εαυτό σας και ήσασταν καλά. Παρόλα αυτά, πήρατε την απόφαση και χώρισαν οι δρόμοι σας.

Επέστρεψες πριν λίγες μέρες από ένα απ’ τα πολλά ταξίδια που έκανες από τότε. Και ξαναπιάσαμε φίλε μου αυτές τις πολύωρες συζητήσεις που κάναμε παλιά και μου πες: «Τελικά, ήμουνα ελεύθερος…απλώς ήμουν μικρός και δεν καταλάβαινα».

Αυτό κάνουν πολλοί στις μέρες μας. Δε λέω πως κανείς δεν πρέπει να χωρίζει. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος/η σε μια σχέση και αυτό δεν αλλάζει όσες προσπάθειες και να κάνετε, τότε αυτή είναι, ίσως, η καλύτερη λύση. Αν, όμως, υπάρχει αγάπη και απλώς κάπου χάσατε τον έρωτα ή κάτι άλλαξε τον τρόπο σκέψης σας, τότε ίσως η λύση να μην είναι ο χωρισμός αλλά η αναζήτηση μέσα σου. Τι ή ποιος/α άλλαξε αυτό το συναίσθημα; Αν αυτό είναι κάτι εκτός σχέσης τότε ίσως πρέπει να το αποβάλεις από τη ζωή σου γιατί σήμερα ίσως το ευκολότερο πράγμα είναι να πεις πως τελείωσε το συναίσθημα μέσα στη σχέση και όχι ότι κάτι στον περιβάλλον σου άλλαξε το ποιος/α είσαι εσύ μέσα σου. Κι έτσι, συνεχίζεις τη ζωή σου χωρίς το άτομο που κάποτε ανυπομονούσες να δεις, που έκανες τα πάντα για να είσαι μαζί του και που χτυπούσε η καρδιά σου δυνατά γι’ αυτό.

Να θυμάσαι… Πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να ζήσουν αυτό που έχετε και ίσως να μην έχουν ποτέ την ευκαιρία! Σκέψου καλά, λοιπόν, πριν διώξεις απ’ τη ζωή σου αυτή την ευλογία.

relationship
Life Changing

Όταν τελειώσει όλο αυτό…

Κλείστηκες στο σπίτι. Έτσι έπρεπε, έτσι πρέπει. Τις πρώτες μέρες έβλεπες συνεχώς τις εξελίξεις, δεν έκανες τίποτε άλλο. Αυτό σε έκαιγε…πότε θα βγεις έξω, πότε θα μπορείς να συνεχίσεις τις δουλειές που έμειναν πίσω. Άρχισες ν’ απελπίζεσαι. Μια μέρα το πήρες απόφαση. Θα αρχίσεις να κάνεις πράγματα που τόσο καιρό άφηνες για την επόμενη μέρα, για τον επόμενο μήνα… Τακτοποίησες εκείνη τη βιβλιοθήκη, φύτεψες τ’ αγαπημένα σου λουλούδια στον παραμελημένο κήπο σου, διάβασες εκείνο το βιβλίο που είχες δίπλα απ’ το κρεβάτι σου για μήνες αλλά ήσουν πολύ κουρασμένος κάθε βράδυ και το άφηνες. Πού καιρός για διάβασμα πριν…;

Πέρασαν κι άλλες μέρες. Άρχισες να κοιτάς γύρω σου, να νοιάζεσαι περισσότερο για τους δικούς σου ανθρώπους, να απολαμβάνεις πραγματικά την παρέα του/της συντρόφου σου, των παιδιών σου, της οικογένειάς σου ή του τετράποδου φίλου σου! Και πέρασαν πιο πολλές μέρες. Άρχισες να κοιτάζεις μέσα σου, να αναθεωρείς. Τι θα σ’ έκανε πραγματικά ευτυχισμένο; Τελικά δεν είναι εκείνο τ’ αυτοκίνητο το πιο σημαντικό, δεν είναι εκείνη η δουλειά στη Γαλλία που θα σε γέμιζε πραγματικά, δεν είναι εκείνο το βραβείο… Ένα ζεστό φαγητό, ένα οικογενειακό τραπέζι απ’ εκείνα που όποτε τα σκέφτεσαι μόνο χαμογελάς (ή γελάς), μια αγκαλιά από τους γονείς, τ’ αδέρφια, τον παππού και τη γιαγιά. Και μια βόλτα στη φύση, μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα. Να χορτάσει το μάτι από αυτό το απέραντο γαλάζιο που μας χάρισε ο Θεός, να γεμίσουν τα πνευμόνια καθαρό αέρα (πόσο σημαντικός έγινε αυτές τις μέρες!). Αυτή είναι ευτυχία!

Και το παίρνεις πια απόφαση. Όταν τελειώσει όλο αυτό, θα είσαι κάθε μέρα ευγνώμων για όλες αυτές τις ευλογίες που έχεις και που οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής σου δε σ’ άφηναν να τις δεις. Μόνο κράτα αυτή την απόφαση ζωντανή στο μυαλό και την καρδιά σου και μην την ξεχάσεις μόλις ανοίξεις την πόρτα του σπιτιού και συνεχίσεις στους γρήγορους ρυθμούς σου.

Life Changing

Αγαπημένε μου φίλε…

Αγαπημένε μου φίλε,

Ναι, έχεις κάνει λάθη. Δεν θα σου πω ψέματα για να νιώσεις καλύτερα. Θα σου πω όμως μια αλήθεια. Τα λάθη σου δεν καθορίζουν τη ζωή σου! Δεν καθορίζουν την πορεία που θ’ ακολουθήσεις από εδώ και πέρα.

Τα αναγνώρισες. Αυτό με χαροποιεί.

Πήρες το μάθημά σου και τώρα προσπαθείς με κάθε τρόπο να κάνεις βήματα προς το σωστό μονοπάτι. Αυτό που θα σε οδηγήσει στην πραγματική ευτυχία. Θυμάμαι να μου λες πως νιώθεις κενός, πως ό,τι και να συμβαίνει γύρω σου δεν νιώθεις τίποτα. Και μετά ξεσπάς. Όχι γιατί θυμάσαι τα γεγονότα. Ξεσπάς γιατί θες να νιώσεις… Να νιώσεις αγάπη. Θα σου πω ένα μυστικό και κράτα το καλά στο μυαλό και στην καρδιά σου. Αγαπημένε μου φίλε, σ’ αγαπώ.

Η αγάπη υπάρχει παντού!

Στα μάτια των αγαπημένων μας προσώπων, σε μια αγκαλιά, σ’ ένα όμορφο πρωινό ξύπνημα, σ’ ένα περπάτημα στη φύση, σ’ ένα χαμόγελο, στη μυρωδιά του πρωινού καφέ. Μην περιμένεις να τη βρεις σ’ ένα άτομο. Ψάξε την! Δες την, μύρισέ την, άγγιξέ την. Η αγάπη είναι παντού! Κι όταν αρχίσεις να τ’ αντιλαμβάνεσαι όλα αυτά, θα νιώσεις ευλογημένος και δε θα είσαι πια κενός γιατί η αγάπη δε θ’ αφήσει χώρο γι’ αυτό το συναίσθημα. Τότε φίλε μου, θα ξέρεις πως τα πρώτα βήματα προς το μονοπάτι στο οποίο θέλεις να βαδίζεις έχουν γίνει. Τότε, θα είσαι έτοιμος να λάβεις και να δώσεις ακόμα περισσότερη αγάπη.

Και να ξέρεις…

Θα είμαι δίπλα σου σε όλη τη διαδρομή.

Με αγάπη…

Life Changing

Σ’ ευχαριστώ!

Πώς να μη γράψω δυο λόγια γι’ Αυτήν; Για τη μητέρα Του…για τη μητέρα μας! Δε ξέρω πολλά, μόνο όσα μας λένε οι πνευματικοί μας και όσα έμαθα στο σχολείο. Αυτό που δε χρειάζεται όμως να μάθεις μέσα από τα βιβλία επειδή το νιώθεις καθημερινά είναι το ότι η Παναγία είναι δίπλα σε όλους μας! Αυτό το ξέρω, το νιώθω. Από την πιο μικρή μέχρι τη μεγαλύτερη δυσκολία της ζωής, η Παναγίτσα είναι εκεί, μας τείνει το χέρι κι αν αποδεχθούμε και της δώσουμε το δικό μας χέρι, μας σηκώνει ξανά και στέκεται στήριγμά μας μέχρι να καταφέρουμε ξανά να βαδίσουμε με τις δικές μας δυνάμεις στο μονοπάτι της ζωής μας. Κι ακόμα και τότε, δε μας αφήνει μόνους, είναι πάντοτε συνοδοιπόρος μας.

Πολλοί από ’μας έχουν μια προσωπική εμπειρία να διηγηθούν για το πως ένιωσαν τη βοήθεια της Παναγίας. Ακόμα κι εσύ, όμως, που δεν έχεις μια τέτοια – έντονη – εμπειρία, να ξέρεις πως είναι εκεί και είναι πάντοτε πρόθυμη να μας βοηθήσει. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το ζητήσεις μέσω της ειλικρινούς προσευχής.

Τη θαυμάζω και την αγαπώ πολύ (όπως και οι περισσότεροι χριστιανοί άλλωστε). Αν το καλοσκεφτούμε, είναι μια γυναίκα που συνειδητά επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή της στη σωτηρία της ανθρωπότητας. Επέλεξε να φέρει στον κόσμο το Σωτήρα. Είναι μια μάνα που είδε το γιο της να υποφέρει και να πεθαίνει στο σταυρό. Παρόλα αυτά, ταπεινά υπέμεινε τα πάντα, μας συγχώρεσε και μας βοηθά όποτε της το ζητήσουμε. Και το ζητάμε συχνά… Διότι, κάθε φορά που λέμε «Παναγία μου!» (πολλές φορές τη μέρα δηλαδή), αυτή είναι αμέσως δίπλα μας.

Τι άλλο μπορώ να πω;

Παναγίτσα μου, σ’ ευχαριστώ για όλα!

Life Changing

Ο ρυθμός της ζωής!

Η ζωή σου κυλά όμορφα, νιώθεις πως όλα έχουν αρχίσει κάπως να κινούνται μ’ ένα ρυθμό που σου αρέσει. Έχεις αφήσει πίσω τις απογοητεύσεις του παρελθόντος και προχωράς μπροστά. Αυτό δε θέλεις να σου το «κλέψει» κανείς. Ξαφνικά, εμφανίζεται μια νέα ευκαιρία. Αρχικά, σ’ αρέσει η ιδέα, βλέπεις όλα τα θετικά να ξεδιπλώνονται μπροστά σου, τη νέα ζωή, τα καινούρια δεδομένα.

Τα σκέφτεσαι λίγο καλύτερα. Αρχίζεις να ψάχνεις αρνητικά κι αν δε βρεις, τα δημιουργείς με απώτερο στόχο – χωρίς να το συνειδητοποιείς – την απόρριψη της ευκαιρίας, την παραίτηση ακόμα κι απ’ το πιο απλό…την προσπάθεια κατάκτησης αυτού που αρχικά θεωρούσες ως την καλύτερη επιλογή.

Γιατί το κάνουμε αυτό; Όχι, ο λόγος δεν είναι η λογική σκέψη, δεν είναι το ότι η ζυγαριά έγειρε προς τις αρνητικές συνέπειες. Ο λόγος είναι απλώς ότι φοβόμαστε! Οι συνθήκες της ζωής μας, μάς ικανοποιούν. Άρα, αυτόματα, έχουν γίνει μέρος της ζώνης βολικότητάς μας. Γιατί να βγούμε από αυτή αφού νιώθουμε καλά; Γιατί να αφήσουμε μια νέα ευκαιρία (έστω κι αν – ίσως – μας οδηγήσει σ’ ένα πιο όμορφο μονοπάτι από αυτό στο οποίο βαδίζουμε) να «επιτεθεί» σ’ αυτή τη ζώνη βολικότητας; Αυτά σκεφτόμαστε όταν εμφανιστεί μια τέτοια ευκαιρία. Γι’ αυτό και σκαρφιζόμαστε τρόπους για να την απορρίψουμε. Διότι απορρίπτοντας την, θα επιστρέψουμε στο ρυθμό μας, σ’ αυτό που μας κάνει να νιώθουμε άνετα και κατά συνέπεια όμορφα.

Κάνε μια παύση! Μην απορρίψεις τόσο απλά την ευκαιρία που εμφανίζεται μπροστά σου. Σκέψου! Σε 10 χρόνια από σήμερα πού θα ήθελες να είσαι; Θα σε ικανοποιούσε ακόμα αυτός ο ρυθμός ή θα ήθελες μήπως να είσαι σ’ ένα διαφορετικό bit; Αν η απάντηση αλλάζει κάπως τους…ρυθμούς σου, τότε άρπαξε την ευκαιρία ή τουλάχιστον κάνε μια προσπάθεια. Δεν εμφανίζονται συχνά οι ευκαιρίες να ξέρεις, ούτε σε όλους! Μπορεί σήμερα να είναι η δική σου στιγμή. Γι’ αυτό θα σου ζητήσω μόνο αυτό: Πριν συνεχίσεις στον ίδιο ρυθμό, ταξίδεψε πρώτα (έχοντας αυτό το ρυθμό στο μυαλό) 10 χρόνια μπροστά. Τον αντέχεις;

Louloudi kai quote
Life Changing

Απογοήτευση. Αντιμετώπισέ την. Μπορείς!

Απογοήτευση. Μια λέξη που όταν τη νιώσεις ξέρεις πως είναι χειρότερο συναίσθημα ακόμα κι από το θυμό. Διότι ο θυμός μπορεί να περάσει γρήγορα. Κι ο θυμός, για ’μένα, είναι το στάδιο πριν την απογοήτευση. Αν κάποιος σ’ απογοήτευσε, σημαίνει πως έκανε επανειλημμένα κάτι που σ’ ενοχλεί ή έκανε κάτι που εσύ δεν περίμενες ποτέ από αυτό το άτομο να κάνει ή η πράξη του έδειξε πως δε σε σέβεται. Και όχι, δε μιλώ μόνο για την απιστία. Αναφέρομαι στα άτομα που εμπιστεύτηκες, που ενώ έδειξαν πως σέβονται τη δουλειά και τον κόπο σου, στο τέλος με τις πράξεις τους έδειξαν πως στο βωμό του συμφέροντος δε διστάζουν να θυσιάσουν ακόμα και τις σχέσεις τους με ανθρώπους που τους εμπιστεύτηκαν.

Θα με ρωτήσεις, τι κάνεις σε μία τέτοια περίπτωση; Τι κάνεις όταν ξέρεις πως ακόμα και το να μιλήσεις σε αυτά τα άτομα είναι, το πιο πιθανόν, άσκοπο; Τι κάνεις όταν πρέπει, αναγκαστικά, να ξαναδείς αυτά τα άτομα ενώ, αν είχες την επιλογή, ίσως να τα διέγραφες από τη ζωή σου;

Μίλα τους! Πρέπει να ξέρουν πως σ’ απογοήτευσαν. Και μετά να διατηρήσεις μια τέτοια σχέση μαζί τους που θα επιτρέπει σε ’σένα να είσαι ήρεμος/η κι ευτυχισμένος/η. Και πάνω απ’ όλα, μην αφήσεις αυτό το…ρεύμα να σε παρασύρει. Σ’ αυτή την αδικία του κόσμου, η μεγαλύτερη επιτυχία σου θα είναι να παραμείνεις ο εαυτός σου – δίκαιος, με αγάπη για όλο τον κόσμο, θετικός, ήρεμος! Να πας αντίθετα στο ρεύμα με όλες σου τις δυνάμεις. Το χρωστάς στον εαυτό σου!

Κι αυτοί που…τους παρέσυρε το ρεύμα, σε κάποια φάση θα χτυπήσουν σε κάποιο βράχο (δεν το ευχόμαστε αυτό σε  κανέναν αλλά όταν αδικείς πολύ κόσμο επανειλημμένα, είναι πιθανόν σε κάποια φάση να συμβεί, αυτό μας διδάσκει πολλές φορές η ζωή) και θα πάρουν το δικό τους μάθημα.

Να είσαι ευγνώμων για τα άτομα που είναι πάντα δίπλα σου, για τα πιο κοντινά σου άτομα, αυτά που σ’ αγαπούν και σε σέβονται χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα, χωρίς να έχουν το παραμικρό συμφέρον. Αυτά τα άτομα αξίζουν την προσοχή, το χρόνο, το σεβασμό και την αγάπη σου!!!

flower & quote
Life Changing

Παππού… Γιαγιά…

Παππού…

Γιαγιά…

Δύο λέξεις που είναι πραγματικά ευλογία να έχει ένα παιδί την ευκαιρία να πει. Μία ανιδιοτελής, απέραντη αγάπη, πολλή υπομονή, ένα, όμορφα, στρωμένο τραπέζι για φαγητό, μια βόλτα στο πάρκο, πολλές ιστορίες από τα παλιά και δύο πρόσωπα που λάμπουν από χαρά κάθε φορά που τα επισκέπτεσαι. Αυτοί είναι ο παππούς και η γιαγιά. Αυτά είναι τα πρόσωπα που όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις πως σ’ αγαπούν με όλη τους την καρδιά, πως γι’ αυτούς πραγματικά είσαι δυο φορές παιδί τους.

Ο παππούς και η γιαγιά, που ανησυχούν για το μέλλον σου και χαίρονται αφάνταστα με κάθε σου επιτυχία. Που όταν πας στο εξωτερικό, για όσο διάστημα κι αν είναι να απουσιάσεις, σε χαιρετούν και νιώθεις πως ήδη σε πεθύμησαν και όταν επιστρέψεις σε αγκαλιάζουν τόσο σφιχτά σαν να θέλουν να σου δείξουν με μια αγκαλιά όλη την αγάπη που νιώθουν για ’σένα.

Ο παππούς και η γιαγιά που προσπαθούν να δικαιολογήσουν στους γονείς σου κάθε πράξη σου. Που όταν ήσουν μικρός σου έκαναν – «μυστικά» πάντα – όλα τα χατίρια, ακόμα και για πράγματα που οι γονείς σου σού απαγόρευαν (βλ. γλυκά).

Ο παππούς και η γιαγιά. Δύο λέξεις, δύο άνθρωποι, δύο μεγάλες καρδιές, αξίες ανεκτίμητες. Να τους επισκέπτεσαι, να τους τιμάς, να τους αγαπάς.

Σε ’σένα παππού…

Σε ’σένα γιαγιά…

Παππού... Γιαγιά...
Life Changing

Εσύ τι θα έκανες;

Πριν λίγες μέρες κάποιος με ρώτησε τι θα έκανα εάν μου έλεγαν πως έχω 15 λεπτά ζωής. Κάποιος θα σκεφτεί αμέσως: μακάβρια ερώτηση. Δε σκέφτηκα έτσι. Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό είναι το να πω στα αγαπημένα μου πρόσωπα πόσο πολύ τα αγαπώ! Και μετά προσπάθησα να σκεφτώ και κάτι άλλο. Δε μπόρεσα να σκεφτώ κάτι εξίσου σημαντικό. Ακόμα και το να μιλήσω σε ένα άτομο του οποίου τα λόγια και οι πράξεις με δυσαρέστησαν, μου φαινόταν εντελώς ασήμαντο.

Κι αμέσως κατάλαβα πως αν κάναμε πιο συχνά αυτή την ερώτηση, θα μας γλύτωνε από πολλές σκέψεις. Θα καταλαβαίναμε τι πραγματικά αξίζει. Τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας, ποιο είναι αυτό το όνειρο που δεν πρέπει να παρατήσουμε μέχρι να το πετύχουμε, ποιοι είναι οι άνθρωποι που αξίζουν το χρόνο μας, για ποια πράγματα δε χρειάζεται να σπαταλήσουμε ούτε ένα δευτερόλεπτο από τη ζωή μας.  Θα καταλαβαίναμε ότι η ζωή δεν είναι τόσο μεγάλη όσο νομίζαμε, ο χρόνος περνά και πρέπει να τον αξιοποιούμε ουσιαστικά, να τον γεμίζουμε με σημαντικά πράγματα για εμάς και να μην τον αναλώνουμε σε ανούσιες σκέψεις και πράξεις.

Γι’ αυτό μη βλέπεις τη «μακάβρια» πλευρά αυτής της ερώτησης. Δες τι μπορεί να σου προσφέρει η απάντηση που θα δώσεις. Εσύ, λοιπόν, «τι θα έκανες εάν σου έλεγαν πως έχεις 15 λεπτά ζωής;» ή «τι θα έκανες εάν σε αυτά τα 15 λεπτά μπορούσες να πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ή μία ευχή;»

Εσύ τι θα έκανες;
Life Changing

Εσύ…”υπάρχεις ή ζεις”;

Πολλές φορές τρέχουμε να προλάβουμε. Τη δουλειά, το φαγητό, το σπίτι, τα παιδιά…τη ζωή! Οι ρυθμοί μας είναι τόσο έντονοι που πολλές φορές απλώς ξεχνάμε να ζήσουμε. Σίγουρα τα πιο πάνω είναι πολύ σημαντικά, σίγουρα χρειάζονται χρόνο αλλά τι έγινε με το δικό σου χρόνο; Τι έγινε με το χρόνο που κάποτε λάτρευες να αφιερώνεις στη ζωγραφική, στο ν’ ακούσεις μουσική και να χορέψεις, στο να διαβάσεις το αγαπημένο σου βιβλίο, στο να διασκεδάσεις με την οικογένεια ή τους φίλους; Τι έγινε με το χρόνο που η ζωή χρωστά σ’ εσένα;

Η ζωή σου δίνει το χρόνο, αξιοποίησέ τον σωστά! Δεν ήρθαμε σ’ αυτή τη ζωή σαν παρατηρητές, ήρθαμε για να πάρουμε και να δώσουμε, για να διασκεδάσουμε, για να ταξιδέψουμε, για να μάθουμε και να διδάξουμε, για να ζήσουμε. Επέλεξε να μην υπάρχεις απλώς, επέλεξε να ζεις. Μην αφήσεις τις υποχρεώσεις να βουλιάξουν το καράβι της ζωής σου. Σαν καλός καπετάνιος, πάρε το τιμόνι στα χέρια σου και οδήγησε το καράβι σου σε παραμυθένιους προορισμούς. Αναρωτήθηκες, άραγε, ποτέ…;

Εσύ…”υπάρχεις ή ζεις;”

Υπάρχεις ή Ζεις;
Life Changing

Αξιοποίησε το κάθε σου λεπτό σωστά…ζήσε!

Χρόνος. Ο χειρότερος εχθρός μας ή ο καλύτερος μας φίλος; Οι περισσότεροι άνθρωποι δρούμε καθημερινά με τρόπους που δείχνουν ότι απλώς προσπερνούμε τη ζωή μας βιαστικά, διότι πάντοτε (πιστεύουμε πως) κάτι καλύτερο μας περιμένει…στο επόμενο λεπτό, στην επόμενη μέρα, στον επόμενο μήνα, στο μέλλον! Αυτό που συνήθως δε συνειδητοποιούμε, όμως, είναι πως η ζωή, η ευτυχία, βρίσκεται σε κάθε δευτερόλεπτο κι εμείς μπορούμε να την αφήσουμε να φύγει ή να τη ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται!

Σκέψου ότι είσαι στο δρόμο, κουρασμένος, μετά τη δουλειά κι έχει πολλά αυτοκίνητα. Έχεις δύο επιλογές. Η μία είναι να θυμώσεις επειδή δε μπορείς να φτάσεις πιο νωρίς στο σπίτι. Η άλλη είναι να βάλεις την αγαπημένη σου μουσική, ή απλώς να προσπαθήσεις να μην ακούς τίποτα και να κοιτάξεις γύρω σου για λίγο… Θα δεις τον ήλιο να δύει, τα σύννεφα να κάνουν διάφορα σχήματα, ακόμα κι ένα κτήριο που δεν είχες προσέξει ποτέ πιο πριν. Μπορεί να πιστεύεις πως αυτό είναι κάτι απλό. Η στιγμή ηρεμίας, όμως, που θα σου προσφέρει θα γεμίσει ποιοτικά το κάθε σου λεπτό στο αυτοκίνητο.

Μην αφήνεις τη ζωή να φεύγει. Άρπαξε κάθε ευκαιρία που σου προσφέρει, αξιοποίησέ την ποιοτικά. Κι όταν πια μεγαλώσεις, θα νιώθεις πως αυτή η ζωή άξιζε, διότι κάθε λεπτό, ακόμα και το πιο ασήμαντο (για κάποιους) το αξιοποίησες σωστά, πήρες από αυτό όσα περισσότερα μπορούσες. Δεν ήσουν ένας απλός περαστικός, ένας απλός θεατής, έζησες!!!