Inspirational

2021 Καλωσόρισες!

2020

Μια χρονιά που πολλοί θέλουν να ξεχάσουν, να αφήσουν πίσω τους. Πράγματι, αυτή η χρονιά ήταν μια πρόκληση. Δοκιμάστηκαν οι αντοχές μας – οι ψυχολογικές κυρίως – η υπομονή μας…η αισιοδοξία μας. Ζήσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, πράγματα για τα οποία μέχρι σήμερα δεν ακούσαμε ξανά ή που τα διαβάσαμε σε κάποιο βιβλίο ιστορίας (βλ. κέρφιου). Παρόλα αυτά, το 2020 μαζί με τις δυσκολίες, μας έδωσε και πολλά μαθήματα ζωής και κυρίως μας χάρισε χρόνο

Χρόνο να χαρούμε την οικογένειά μας.

Χρόνο να χαρούμε το σπίτι μας. Αυτό το σπίτι που όλου φτιάχναμε και που ποτέ δεν προλαβαίναμε να ζήσουμε.

Χρόνο να κάνουμε όλα αυτά που αγαπούμε και που οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής μας δεν μας άφηναν ούτε καν να τα σκεφτούμε.

Χρόνο να αναλογιστούμε τι θεωρούμε τελικά σημαντικό στη ζωή μας, τι μας γεμίζει, τι μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους.

Χρόνο να συνειδητοποιήσουμε ότι η υγεία είναι, τελικά, πράγματι το σημαντικότερο.

Χρόνο να εκτιμήσουμε όλους και όλα όσα έχουμε στη ζωή μας και που κάποτε θεωρούμε δεδομένα ενώ δεν είναι.

Ε, λοιπόν, εγώ δεν θέλω να ξεχάσω το 2020. Θέλω να το θυμάμαι, για να μου υπενθυμίζει πάντοτε ποια είναι αυτά που αξίζουν στη ζωή μου. Άλλωστε, αυτή η χρονιά μου χάρισε και πολλές όμορφες στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη και στην καρδιά μου.

Μη ξεχάσεις το 2020, να θυμάσαι τα όμορφα, να πάρεις μαθήματα από τα δύσκολα, να προχωρήσεις!

2021 καλωσόρισες!

Καλή Χρονιά σε όλους, με υγεία, αγάπη, θετική σκέψη και πολλά χαμόγελα!

Happy New Year 2021
Life Changing

“Τελικά ήμουνα ελεύθερος…”

Θυμάμαι μια μέρα…πάνε χρόνια τώρα…που συζητούσαμε για ώρες. Μου έλεγες πως δε νιώθεις ελεύθερος πια, πως έχεις ανάγκη να ταξιδέψεις, να βγεις με φίλους, να διασκεδάσεις, να περάσεις χρόνο μόνος. «Δεν είναι ότι με καταπιέζει, την αγαπάω», μου έλεγες για τη σχέση σου, «απλώς χρειάζομαι χρόνο». Προσπαθούσα να σου εξηγήσω πως όλα όσα μου περιγράφεις ως «ανάγκη» μπορούσες να τα κάνεις και ενώ είσαι σε σχέση. Σας έβλεπα πως είχατε ο καθένας πολλές στιγμές με τους φίλους, την οικογένεια, τον εαυτό σας και ήσασταν καλά. Παρόλα αυτά, πήρατε την απόφαση και χώρισαν οι δρόμοι σας.

Επέστρεψες πριν λίγες μέρες από ένα απ’ τα πολλά ταξίδια που έκανες από τότε. Και ξαναπιάσαμε φίλε μου αυτές τις πολύωρες συζητήσεις που κάναμε παλιά και μου πες: «Τελικά, ήμουνα ελεύθερος…απλώς ήμουν μικρός και δεν καταλάβαινα».

Αυτό κάνουν πολλοί στις μέρες μας. Δε λέω πως κανείς δεν πρέπει να χωρίζει. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος/η σε μια σχέση και αυτό δεν αλλάζει όσες προσπάθειες και να κάνετε, τότε αυτή είναι, ίσως, η καλύτερη λύση. Αν, όμως, υπάρχει αγάπη και απλώς κάπου χάσατε τον έρωτα ή κάτι άλλαξε τον τρόπο σκέψης σας, τότε ίσως η λύση να μην είναι ο χωρισμός αλλά η αναζήτηση μέσα σου. Τι ή ποιος/α άλλαξε αυτό το συναίσθημα; Αν αυτό είναι κάτι εκτός σχέσης τότε ίσως πρέπει να το αποβάλεις από τη ζωή σου γιατί σήμερα ίσως το ευκολότερο πράγμα είναι να πεις πως τελείωσε το συναίσθημα μέσα στη σχέση και όχι ότι κάτι στον περιβάλλον σου άλλαξε το ποιος/α είσαι εσύ μέσα σου. Κι έτσι, συνεχίζεις τη ζωή σου χωρίς το άτομο που κάποτε ανυπομονούσες να δεις, που έκανες τα πάντα για να είσαι μαζί του και που χτυπούσε η καρδιά σου δυνατά γι’ αυτό.

Να θυμάσαι… Πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να ζήσουν αυτό που έχετε και ίσως να μην έχουν ποτέ την ευκαιρία! Σκέψου καλά, λοιπόν, πριν διώξεις απ’ τη ζωή σου αυτή την ευλογία.

relationship
Inspirational

Γιατί το αξίζεις, σ’ αγαπώ!

Πάντοτε ήταν και είναι δίπλα μου. Στις επιτυχίες μου να χαίρεται μαζί μου και στις στεναχώριες μου να μου χαμογελά, χωρίς να δείξει στιγμή ότι πονά μαζί μου, ενθαρρύνοντάς με να συνεχίσω κοιτάζοντας πάντα μπροστά. Οι δικές του στεναχώριες ποτέ δεν έγιναν αντιληπτές από κανέναν μας. Κατάφερνε να τις κρύβει και να σηκώνεται ξανά όρθιος, δείχνοντάς μας πως όταν η ζωή προσπαθεί να σε «χτυπήσει», εσύ πρέπει να της δείχνεις πως γεννήθηκες μαχητής!

Μας έδωσε και μας δίνει ό,τι πιο σημαντικό…απέραντη αγάπη και χρόνο από τις πολύτιμες στιγμές της ξεκούρασης του. Θυσίασε πολλά για να μην μας λείψει τίποτα. Κι αν τον ρωτήσεις τώρα, θα σου πει με χαμόγελο πως δε θυσίασε τίποτα. Και γι’ αυτό είμαι σίγουρη γιατί…αυτός είναι ο μπαμπάς μου!

Σ’ αγαπώ μπαμπά!

Μπαμπάς
Inspirational

Μαμά…ο σούπερ ήρωάς μας!

Σούπερ ήρωας! Αυτή είναι μία από τις πολλές όμορφες λέξεις που θα μπορούσαν να περιγράψουν αυτό το πλάσμα. Αυτό το πλάσμα που από την πρώτη μέρα της ζωής μας, μας αγαπάει απεριόριστα, ανιδιοτελώς, κάθε μέρα περισσότερο. Που όσο κι αν μεγαλώσουμε είμαστε πάντα το «μωρό» της. Αυτό το πλάσμα δεν είναι άλλο από τη μαμά μας! Αν έχουμε κάτι, ανησυχεί περισσότερο κι από ’μας και κάθε χαρά μας είναι από τις πιο ευτυχισμένες της στιγμές. Είναι μάνα, φίλη, φύλακας άγγελός μας. Κι αυτές τις μέρες που διανύουμε είναι το άτομο που θα μας αναζητήσει πιο πολύ απ’ όλους. Που δε φοβάται γι’ αυτήν αλλά για εμάς, τι κάνουμε, αν η καραντίνα επηρέασε τη ψυχολογία μας, αν προσέχουμε αρκετά.

Μαμά… Μία λέξη που άκουσες από πολύ μικρή ηλικία κι από πέντε διαφορετικά στόματα. Αυτό που μπορώ σίγουρα να πω είναι πως είσαι ΑΞΙΑ μάνα! Μία μανούλα που τίμησε αυτόν τον σημαντικό τίτλο που της χάρισε ο Θεός. Πραγματικά Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για ΟΛΑ! Σ’ ευχαριστώ που είσαι πάντα δίπλα σε όλους μας, σε κάθε στάδιο της ζωής μας. Ο Θεός να σου δίνει πάντοτε υγεία και δύναμη! Να σε χαιρόμαστε μαμά. Σ’ αγαπώ πολύ!  

Φυσικά…αφιερωμένο!

Mother's day, my mum...my hero!
Never Give Up

Με το βλέμμα στον στόχο!

Έφτασε εκείνη η στιγμή που ένιωσα πως κουράστηκα, πως θέλω να τ’ αφήσω όλα για λίγο, να χαλαρώσω. Και ενώ έψαχνα μια ταινία να δω, περνά από μπροστά μου ένας τίτλος που κάπου τον είχα ξαναδεί. Ας το βάλω λέω, τόσες καλές κριτικές κάτι θα έχει να μου πει. Δύο νέοι άνθρωποι που κάνουν θυσίες, περνούν δύσκολα για να πετύχουν τα όνειρά τους. Υπήρξαν στιγμές που ο ένας απ’ τους δύο έπεσε, απογοητεύτηκε, σκέφτηκε ακόμα και να τα παρατήσει. Ο άλλος όμως δεν τον άφησε, τον τράβηξε ξανά, τον βοήθησε να σταθεί στα πόδια του, να κυνηγήσει για ακόμα μια φορά το όνειρο.

Τελειώνει η ταινία και σκέφτομαι… Τελικά οι ταινίες είναι πράγματι βγαλμένες απ’ τη ζωή. Πόσες φορές ενθουσιαστήκαμε, ήμασταν έτοιμοι να θυσιάσουμε χρόνο, χρήμα, ανέσεις με σκοπό να επιτύχουμε τα όνειρά μας; Πόσες φορές η ζωή μας έδειξε και το άλλο της πρόσωπο, μας χτύπησε δυνατά και προσπάθησε να μας κρατήσει κάτω; Πολλές φορές. Συνέβη και ίσως ξανασυμβεί. Για τον καθένα όμως υπάρχει αυτό το άτομο… Αυτό το άτομο που θα μας δίνει κάθε φορά το χέρι και θα μας σηκώνει. Ακόμα κι όταν είμαστε πια δυνατοί, ακόμα κι όταν μάθουμε ν’ αντιμετωπίζουμε κάποια πράγματα μόνοι, αυτό το άτομο θα είναι εκεί, να χαίρεται με τις χαρές μας, να απαλύνει τον πόνο στις λύπες μας. Κι έτσι θα συνεχίσουμε να κυνηγάμε τ’ όνειρό μας. Και μια μέρα το όνειρο, ο στόχος, θα πραγματοποιηθεί γιατί όταν δεν τα παρατάς η ζωή σε παραδέχεται και σου δίνει αυτό που θες, αυτό για το οποίο πάλεψες, αυτό που αξίζεις.

Αν τώρα που διαβάζεις αυτό το άρθρο σκέφτεσαι να παρατήσεις τ’ όνειρό σου, μην το κάνεις! Δεν είναι εύκολο αλλά σήκω, συνέχισε να προσπαθείς, το όνειρο ίσως να είναι στο επόμενό σου βήμα και το αξίζεις!

Υ.Γ: Όταν πετύχεις τον στόχο, να μου το πεις, θα χαρώ πολύ για ’σένα!

Life Changing

Όταν τελειώσει όλο αυτό…

Κλείστηκες στο σπίτι. Έτσι έπρεπε, έτσι πρέπει. Τις πρώτες μέρες έβλεπες συνεχώς τις εξελίξεις, δεν έκανες τίποτε άλλο. Αυτό σε έκαιγε…πότε θα βγεις έξω, πότε θα μπορείς να συνεχίσεις τις δουλειές που έμειναν πίσω. Άρχισες ν’ απελπίζεσαι. Μια μέρα το πήρες απόφαση. Θα αρχίσεις να κάνεις πράγματα που τόσο καιρό άφηνες για την επόμενη μέρα, για τον επόμενο μήνα… Τακτοποίησες εκείνη τη βιβλιοθήκη, φύτεψες τ’ αγαπημένα σου λουλούδια στον παραμελημένο κήπο σου, διάβασες εκείνο το βιβλίο που είχες δίπλα απ’ το κρεβάτι σου για μήνες αλλά ήσουν πολύ κουρασμένος κάθε βράδυ και το άφηνες. Πού καιρός για διάβασμα πριν…;

Πέρασαν κι άλλες μέρες. Άρχισες να κοιτάς γύρω σου, να νοιάζεσαι περισσότερο για τους δικούς σου ανθρώπους, να απολαμβάνεις πραγματικά την παρέα του/της συντρόφου σου, των παιδιών σου, της οικογένειάς σου ή του τετράποδου φίλου σου! Και πέρασαν πιο πολλές μέρες. Άρχισες να κοιτάζεις μέσα σου, να αναθεωρείς. Τι θα σ’ έκανε πραγματικά ευτυχισμένο; Τελικά δεν είναι εκείνο τ’ αυτοκίνητο το πιο σημαντικό, δεν είναι εκείνη η δουλειά στη Γαλλία που θα σε γέμιζε πραγματικά, δεν είναι εκείνο το βραβείο… Ένα ζεστό φαγητό, ένα οικογενειακό τραπέζι απ’ εκείνα που όποτε τα σκέφτεσαι μόνο χαμογελάς (ή γελάς), μια αγκαλιά από τους γονείς, τ’ αδέρφια, τον παππού και τη γιαγιά. Και μια βόλτα στη φύση, μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα. Να χορτάσει το μάτι από αυτό το απέραντο γαλάζιο που μας χάρισε ο Θεός, να γεμίσουν τα πνευμόνια καθαρό αέρα (πόσο σημαντικός έγινε αυτές τις μέρες!). Αυτή είναι ευτυχία!

Και το παίρνεις πια απόφαση. Όταν τελειώσει όλο αυτό, θα είσαι κάθε μέρα ευγνώμων για όλες αυτές τις ευλογίες που έχεις και που οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής σου δε σ’ άφηναν να τις δεις. Μόνο κράτα αυτή την απόφαση ζωντανή στο μυαλό και την καρδιά σου και μην την ξεχάσεις μόλις ανοίξεις την πόρτα του σπιτιού και συνεχίσεις στους γρήγορους ρυθμούς σου.

Life Changing

Αγαπημένε μου φίλε…

Αγαπημένε μου φίλε,

Ναι, έχεις κάνει λάθη. Δεν θα σου πω ψέματα για να νιώσεις καλύτερα. Θα σου πω όμως μια αλήθεια. Τα λάθη σου δεν καθορίζουν τη ζωή σου! Δεν καθορίζουν την πορεία που θ’ ακολουθήσεις από εδώ και πέρα.

Τα αναγνώρισες. Αυτό με χαροποιεί.

Πήρες το μάθημά σου και τώρα προσπαθείς με κάθε τρόπο να κάνεις βήματα προς το σωστό μονοπάτι. Αυτό που θα σε οδηγήσει στην πραγματική ευτυχία. Θυμάμαι να μου λες πως νιώθεις κενός, πως ό,τι και να συμβαίνει γύρω σου δεν νιώθεις τίποτα. Και μετά ξεσπάς. Όχι γιατί θυμάσαι τα γεγονότα. Ξεσπάς γιατί θες να νιώσεις… Να νιώσεις αγάπη. Θα σου πω ένα μυστικό και κράτα το καλά στο μυαλό και στην καρδιά σου. Αγαπημένε μου φίλε, σ’ αγαπώ.

Η αγάπη υπάρχει παντού!

Στα μάτια των αγαπημένων μας προσώπων, σε μια αγκαλιά, σ’ ένα όμορφο πρωινό ξύπνημα, σ’ ένα περπάτημα στη φύση, σ’ ένα χαμόγελο, στη μυρωδιά του πρωινού καφέ. Μην περιμένεις να τη βρεις σ’ ένα άτομο. Ψάξε την! Δες την, μύρισέ την, άγγιξέ την. Η αγάπη είναι παντού! Κι όταν αρχίσεις να τ’ αντιλαμβάνεσαι όλα αυτά, θα νιώσεις ευλογημένος και δε θα είσαι πια κενός γιατί η αγάπη δε θ’ αφήσει χώρο γι’ αυτό το συναίσθημα. Τότε φίλε μου, θα ξέρεις πως τα πρώτα βήματα προς το μονοπάτι στο οποίο θέλεις να βαδίζεις έχουν γίνει. Τότε, θα είσαι έτοιμος να λάβεις και να δώσεις ακόμα περισσότερη αγάπη.

Και να ξέρεις…

Θα είμαι δίπλα σου σε όλη τη διαδρομή.

Με αγάπη…

Life Changing

Σ’ ευχαριστώ!

Πώς να μη γράψω δυο λόγια γι’ Αυτήν; Για τη μητέρα Του…για τη μητέρα μας! Δε ξέρω πολλά, μόνο όσα μας λένε οι πνευματικοί μας και όσα έμαθα στο σχολείο. Αυτό που δε χρειάζεται όμως να μάθεις μέσα από τα βιβλία επειδή το νιώθεις καθημερινά είναι το ότι η Παναγία είναι δίπλα σε όλους μας! Αυτό το ξέρω, το νιώθω. Από την πιο μικρή μέχρι τη μεγαλύτερη δυσκολία της ζωής, η Παναγίτσα είναι εκεί, μας τείνει το χέρι κι αν αποδεχθούμε και της δώσουμε το δικό μας χέρι, μας σηκώνει ξανά και στέκεται στήριγμά μας μέχρι να καταφέρουμε ξανά να βαδίσουμε με τις δικές μας δυνάμεις στο μονοπάτι της ζωής μας. Κι ακόμα και τότε, δε μας αφήνει μόνους, είναι πάντοτε συνοδοιπόρος μας.

Πολλοί από ’μας έχουν μια προσωπική εμπειρία να διηγηθούν για το πως ένιωσαν τη βοήθεια της Παναγίας. Ακόμα κι εσύ, όμως, που δεν έχεις μια τέτοια – έντονη – εμπειρία, να ξέρεις πως είναι εκεί και είναι πάντοτε πρόθυμη να μας βοηθήσει. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το ζητήσεις μέσω της ειλικρινούς προσευχής.

Τη θαυμάζω και την αγαπώ πολύ (όπως και οι περισσότεροι χριστιανοί άλλωστε). Αν το καλοσκεφτούμε, είναι μια γυναίκα που συνειδητά επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή της στη σωτηρία της ανθρωπότητας. Επέλεξε να φέρει στον κόσμο το Σωτήρα. Είναι μια μάνα που είδε το γιο της να υποφέρει και να πεθαίνει στο σταυρό. Παρόλα αυτά, ταπεινά υπέμεινε τα πάντα, μας συγχώρεσε και μας βοηθά όποτε της το ζητήσουμε. Και το ζητάμε συχνά… Διότι, κάθε φορά που λέμε «Παναγία μου!» (πολλές φορές τη μέρα δηλαδή), αυτή είναι αμέσως δίπλα μας.

Τι άλλο μπορώ να πω;

Παναγίτσα μου, σ’ ευχαριστώ για όλα!

Life Changing

Ο ρυθμός της ζωής!

Η ζωή σου κυλά όμορφα, νιώθεις πως όλα έχουν αρχίσει κάπως να κινούνται μ’ ένα ρυθμό που σου αρέσει. Έχεις αφήσει πίσω τις απογοητεύσεις του παρελθόντος και προχωράς μπροστά. Αυτό δε θέλεις να σου το «κλέψει» κανείς. Ξαφνικά, εμφανίζεται μια νέα ευκαιρία. Αρχικά, σ’ αρέσει η ιδέα, βλέπεις όλα τα θετικά να ξεδιπλώνονται μπροστά σου, τη νέα ζωή, τα καινούρια δεδομένα.

Τα σκέφτεσαι λίγο καλύτερα. Αρχίζεις να ψάχνεις αρνητικά κι αν δε βρεις, τα δημιουργείς με απώτερο στόχο – χωρίς να το συνειδητοποιείς – την απόρριψη της ευκαιρίας, την παραίτηση ακόμα κι απ’ το πιο απλό…την προσπάθεια κατάκτησης αυτού που αρχικά θεωρούσες ως την καλύτερη επιλογή.

Γιατί το κάνουμε αυτό; Όχι, ο λόγος δεν είναι η λογική σκέψη, δεν είναι το ότι η ζυγαριά έγειρε προς τις αρνητικές συνέπειες. Ο λόγος είναι απλώς ότι φοβόμαστε! Οι συνθήκες της ζωής μας, μάς ικανοποιούν. Άρα, αυτόματα, έχουν γίνει μέρος της ζώνης βολικότητάς μας. Γιατί να βγούμε από αυτή αφού νιώθουμε καλά; Γιατί να αφήσουμε μια νέα ευκαιρία (έστω κι αν – ίσως – μας οδηγήσει σ’ ένα πιο όμορφο μονοπάτι από αυτό στο οποίο βαδίζουμε) να «επιτεθεί» σ’ αυτή τη ζώνη βολικότητας; Αυτά σκεφτόμαστε όταν εμφανιστεί μια τέτοια ευκαιρία. Γι’ αυτό και σκαρφιζόμαστε τρόπους για να την απορρίψουμε. Διότι απορρίπτοντας την, θα επιστρέψουμε στο ρυθμό μας, σ’ αυτό που μας κάνει να νιώθουμε άνετα και κατά συνέπεια όμορφα.

Κάνε μια παύση! Μην απορρίψεις τόσο απλά την ευκαιρία που εμφανίζεται μπροστά σου. Σκέψου! Σε 10 χρόνια από σήμερα πού θα ήθελες να είσαι; Θα σε ικανοποιούσε ακόμα αυτός ο ρυθμός ή θα ήθελες μήπως να είσαι σ’ ένα διαφορετικό bit; Αν η απάντηση αλλάζει κάπως τους…ρυθμούς σου, τότε άρπαξε την ευκαιρία ή τουλάχιστον κάνε μια προσπάθεια. Δεν εμφανίζονται συχνά οι ευκαιρίες να ξέρεις, ούτε σε όλους! Μπορεί σήμερα να είναι η δική σου στιγμή. Γι’ αυτό θα σου ζητήσω μόνο αυτό: Πριν συνεχίσεις στον ίδιο ρυθμό, ταξίδεψε πρώτα (έχοντας αυτό το ρυθμό στο μυαλό) 10 χρόνια μπροστά. Τον αντέχεις;

Inspirational

Τα λόγια; Περιττά…

Θαυμασμό!

Αυτό ένιωσα σήμερα όταν μια κοπέλα ήρθε στο χώρο που δουλεύω. Γιατί; Διότι αυτή η κοπέλα δεν μπορούσε να αρθρώσει τις λέξεις καθαρά. Παρόλα αυτά, δεν κρύφτηκε πίσω από τη δυσκολία που αντιμετώπιζε. Το άφησε πίσω της και φέρθηκε σαν να μην υπήρχε το πρόβλημα εκεί. Άρθρωνε τις λέξεις όπως μπορούσε και επικοινωνήσαμε με σχετική ευκολία, έστω κι αν κάποιες λέξεις άρχιζαν με γράμματα και τελείωναν με ήχους.

Αυτήν λοιπόν την κοπέλα τη θαυμάζω! Μου έδειξε πως τα προβλήματα είναι όσο μεγάλα θέλουμε εμείς να είναι. Μου έδειξε πως όταν δεν του ρίχνεις συνεχώς κλεφτές ματιές, το πρόβλημα γίνεται τόσο μικρό που δεν μπορεί να φτάσει το μπόι της ψυχής σου και να σε αγγίξει. Με δίδαξε με τη στάση της πως αυτά που εγώ θεωρώ εμπόδια, είναι δημιουργήματα του ίδιου μου του μυαλού και πως οι δυσκολίες ξεπερνιούνται, αρκεί να έχουμε τη θέληση και το…θάρρος!

Ένα απλό παράδειγμα. Πόσες φορές νιώσαμε άβολα και αγχωθήκαμε όταν έπρεπε να μιλήσουμε σε μια γλώσσα διαφορετική από τη δική μας; Ακόμα και όταν αυτή τη γλώσσα τη διδασκόμασταν χρόνια. Αυτή η κοπέλα δε μπορούσε καν να πει κάποιες λέξεις. Και όμως, δεν άφησε αυτό το εμπόδιο να της στερήσει μια φυσιολογική ζωή. Αυτό, λοιπόν, είναι θάρρος, αυτό είναι μεγαλείο ψυχής και χαρακτήρα. Γι’ αυτό τη θαυμάζω!

Που να ’ξερε αυτή η κοπέλα πως μέσα σε 10 λεπτά επικοινωνίας με κάποιον, θα μπορούσε γι’ αυτόν να γίνει μια όμορφη…στιγμή έμπνευσης!