Inspirational

Μία ευχή…

Καμιά πενηνταριά νέοι, καμιά 20αριά πιο μεγάλοι. Μπήκαμε στα λεωφορεία. Η…ξενάγηση…ξεκίνησε.

«Εδώ, είναι το σπίτι του τάδε, αυτό είναι το δημοτικό μας σχολείο, εδώ κάναμε κατάθεση στεφάνων στους ήρωές μας, αυτό είναι το χειμερινό και αυτό το θερινό μας σινεμά».

Ιστορίες από τα παλιά. Ιστορίες που έφερναν χαρά και συγκίνηση στους πιο μεγάλους, χαμόγελα στα πρόσωπα των νέων. Μια γυναίκα εμφανίζεται ξαφνικά και μιλά την ελληνική γλώσσα πάρα πολύ καλά. «Είμαι από την Πάφο», μας είπε. Περιμένει κι αυτή όπως εμάς. Κατεβήκαμε στη θάλασσα, φάγαμε το σάντουιτς μας και θαυμάσαμε τη μαγεία του επιβλητικού βουνού που ήταν λες και ήθελε να κάνει μια βουτιά στη θάλασσα να δροσιστεί…τόσο κοντά της ήταν! Μιλήσαμε με κάποιους άλλους νέους. Κοινή καταγωγή αλλά άγνωστοι μεταξύ μας μέχρι εκείνη τη στιγμή. Μπήκαμε στα λεωφορεία της επιστροφής. Στη διαδρομή αγάλματα, σημαίες, λάφυρα πολέμου, εικόνες που μας πλήγωναν. Ανάμεικτα τα συναισθήματα. Χαρά που μάθαμε κάποια πράγματα για τους τόπους που μεγάλωσαν οι παππούδες και οι γονείς μας. Λύπη κι απογοήτευση που δεν μας άφησαν να τα ζήσουμε κι εμείς.

Φτάσαμε. Περάσαμε το οδόφραγμα. Ευχαριστήσαμε τους πιο παλιούς. Τώρα; Έχουμε τη γνώση, την εικόνα της γης μας και την ελπίδα πως μια μέρα η πατρίδα μας θα είναι λεύτερη και θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας. Ευχή μας, η πατρίδα μας σύντομα να πάψει να είναι μια αιματοβαμμένη κουκκίδα και να γίνει ξανά ένα «χρυσοπράσινο φύλλο» στο χάρτη του κόσμου!

                                  Στη Λάπηθο, στην Κύπρο μας, 
σε όσους έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της
και σε όσους ακόμα ελπίζουν και μάχονται με κάθε τρόπο για αυτή.

Κατεχόμενη Λάπηθος

Inspirational

«Μαζί, ενωμένοι, ενάντια στον κόσμο»!

«Εσείς οι δυο μαζί, δεμένοι, ενάντια στον κόσμο». Αυτό ήταν η ευχή ενός καλού φίλου όταν έμαθε πως αρραβωνιαστήκαμε. Λίγο καιρό μετά κατάλαβα την αξία της ευχής του. Δυο μέρες δυσάρεστων γεγονότων. Δύο γνωστά πρόσωπα. Στο τέλος της 2ης μέρας σκέφτηκα: «Όσο είμαστε μαζί, ενωμένοι, δεμένοι, μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε όλα! Μου δίνει  και του δίνω δύναμη.» Και τότε θυμήθηκα την ευχή…

Χαρά, λύπη, απογοήτευση, επιτυχία. Όταν έχεις δίπλα σου τον άνθρωπό σου, οι λύπες αντιμετωπίζονται ευκολότερα και οι χαρές γίνονται ακόμα πιο μεγάλες. Κι αν δεν έχεις βρει ακόμα το άλλο σου μισό; Σίγουρα έχεις εκείνον τον άνθρωπο που είναι δίπλα σου σε όλα! Μαμά, μπαμπάς, αδέρφια, φίλοι, κάποιος συγγενής. Κάπου μέσα στο πλήθος υπάρχει αυτός ο ένας, αυτή η μία που τα κάνει όλα πιο όμορφα, που σε κάνει να νιώθεις πιο δυνατός/ή.

Αυτόν, λοιπόν, τον άνθρωπο μην τον ξεχνάς ποτέ! Να τον παίρνεις ξαφνικά ένα τηλέφωνο να δεις τι κάνει, να του λες σ’ αγαπώ, να του υπενθυμίζεις πόσο τυχερός/ή κι ευλογημένος/η είσαι που τον έχεις στη ζωή σου. Γιατί ξέρεις πως εσείς ενωμένοι, ενάντια στον κόσμο, μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα πάντα!

Αφιερωμένο στον άνθρωπο που μαζί του μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα, στον άνθρωπό μου!

Inspirational

Μια καινούρια μέρα!


Χτυπά το ξυπνητήρι. Ξυπνάς.

«Ακόμα μια μέρα σαν όλες τις άλλες», σκέφτεσαι. Ετοιμάζεσαι μηχανικά. Θα μπεις στο αυτοκίνητο, πιθανόν να περιμένεις αρκετή ώρα στην κίνηση, θα πας δουλειά, θα επιστρέψεις σπίτι, θα φας κάτι, ίσως να βγεις για ένα καφέ, μετά σπίτι, ύπνο και το επόμενο πρωί τα ίδια. Το Σαββατοκύριακο το πιο πιθανόν είναι να νιώθεις τόσο κουρασμένος από την εβδομάδα που πέρασε που θα επιλέξεις να μείνεις σπίτι για να ξεκουραστείς. Νιώθεις ένα κενό. Δε μπορείς να εξηγήσεις το γιατί. Απλώς το νιώθεις.

Κάνε μια παύση!

Σε έχει «φάει» τόσο η ρουτίνα που ακόμα και τα μικρά, όμορφα πράγματα της καθημερινότητας δε μπορείς να τα δεις. Ξεκουράσου, κάνε κάτι καινούριο, κάτι που αγαπάς, έστω για μια μέρα! Μη σκεφτείς υποχρεώσεις, μην αγχωθείς για τίποτα, άσε τα όλα πίσω σου. Δε χρειάζεσαι πολλά, μόνο κάτι που θα σε κάνει να χαμογελάσεις, που θα φέρει ξανά την αισιοδοξία στη ψυχή σου. Κάτι που θα σβήσει το κενό που σου έχει δημιουργήσει ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Και διατήρησε αυτή τη συνήθεια. Κάθε φορά που νιώθεις πως το συναίσθημα του κενού πλησιάζει, κάνε κάτι για να το διώξεις. Μην το αφήσεις ποτέ να σε καταβάλει.

Μην τα βάζεις κάτω! Κάνε κάτι για ‘σένα, το αξίζεις! Και μετά από αυτό, θα χτυπήσει το ξυπνητήρι, θα ξυπνήσεις και θα πεις: «Ακόμα μια μέρα, μια καινούρια μέρα. Ας την κάνω όσο πιο όμορφη μπορώ. Το χρωστάω στον εαυτό μου και στους συνανθρώπους μου. Το αξίζουμε»!

Inspirational

Όμορφες, απλές στιγμές!

Βρίσκομαι σε μια φοιτητική καφετέρια. Σε μια καφετέρια όπου κάποιοι θα απέφευγαν, ίσως, να έρθουν με την πρόφαση ότι οι φοιτητές κάνουν φασαρία κ.ο.κ. Και όμως, καθώς κάνω τις δουλειές μου, με σχετική ησυχία στο χώρο, ξαφνικά ακούω μια συζήτηση μεταξύ του ατόμου στο ταμείο κι ενός φοιτητή που μόλις ήρθε. Μία συζήτηση για βαθιά θρησκευτικά ζητήματα, για ερωτήματα που πολλοί άνθρωποι ίσως να ήθελαν να απαντήσουν και ακόμα δεν τα κατάφεραν. Πιάνω τον εαυτό μου να ακούει τη συζήτηση και βλέπω ακόμα δύο φοιτητές να κάνουν το ίδιο. Ξαφνικά ο ένας από τους δύο φοιτητές μπαίνει με ενδιαφέροντα ερωτήματα στη συζήτηση κι εμείς απλώς ακούμε.

Και σκέφτομαι… Πόσο όμορφο πράγμα είναι να συμβαίνει αυτό. Πέντε άτομα, άγνωστα μεταξύ τους, να μοιράζονται γνώσεις για ένα θέμα. Έτσι απλά… Σπάνιο στις μέρες μας. Και συνέβη σε μια καφετέρια που πολλοί ίσως να σνόμπαραν! Γι’ αυτό και το μοιράστηκα μαζί σας. Όμορφες, απλές στιγμές που συνήθως τις προσπερνούμε. Εσύ, ποια όμορφη απλή στιγμή έζησες πρόσφατα;

Inspirational

Όταν η απογοήτευση γίνεται…στιγμή έμπνευσης!

Είναι μία ακόμα από αυτές τις μέρες. Τις μέρες που νιώθεις να σε πνίγει το άδικο. Που τυχαίνει και μαθαίνεις τις αδικίες που συμβαίνουν γύρω σου, για ανθρώπους που ξεγελάστηκαν, για άλλους που ποδοπάτησαν συνανθρώπους τους συνειδητά, είτε για ν’ αποκτήσουν μια θέση, είτε για ν’ αποκτήσουν χρήματα. Για ανθρώπους που οικειοποιήθηκαν ή που προσπάθησαν να οικειοποιηθούν ιδέες άλλων για να ζήσουν μια στιγμή αναγνώρισης.

Κι ενώ νιώθεις ένα πόνο στην καρδιά από την έντονη στενοχώρια και απογοήτευση, αρχίζεις να σκέφτεσαι τη δική σου ζωή, τους δικούς σου ανθρώπους. Και ξαφνικά νιώθεις ευλογημένος/η! Νιώθεις τυχερός/ή που η οικογένειά σου, οι φίλοι σου, τα πιο κοντινά σου άτομα είναι ειλικρινή, είναι αληθινά, σ’ αγαπούν πραγματικά, σ’ εκτιμούν και σε νοιάζονται. Μια αγάπη ανιδιοτελής, χωρίς κανένα συμφέρον, χωρίς καμία προσδοκία. Και νιώθεις μια γαλήνη, μια ηρεμία. Σαν να έχεις μια ασπίδα που σε προστατεύει από την αρνητικότητα και την τοξικότητα κάποιων ανθρώπων! Και καταλαβαίνεις πως η…ασπίδα σου…είναι ό,τι πιο σημαντικό έχεις σ’ αυτόν τον κόσμο.

Να είσαι πάντα κοντά στα πιο…αληθινά…άτομα που έχεις την τιμή να έχεις στη ζωή σου και όλοι μαζί να κάνετε την ασπίδα σας τόσο δυνατή που να μην μπορεί κανείς να τη σπάσει. Διότι η απογοήτευση θα υπάρχει. Το σημαντικό είναι εσύ και οι αγαπημένοι σου άνθρωποι να μείνετε δυνατοί, αγνοί, ειλικρινείς. Να μείνετε…Άνθρωποι!

Louloudi kai quote
Life Changing

Απογοήτευση. Αντιμετώπισέ την. Μπορείς!

Απογοήτευση. Μια λέξη που όταν τη νιώσεις ξέρεις πως είναι χειρότερο συναίσθημα ακόμα κι από το θυμό. Διότι ο θυμός μπορεί να περάσει γρήγορα. Κι ο θυμός, για ’μένα, είναι το στάδιο πριν την απογοήτευση. Αν κάποιος σ’ απογοήτευσε, σημαίνει πως έκανε επανειλημμένα κάτι που σ’ ενοχλεί ή έκανε κάτι που εσύ δεν περίμενες ποτέ από αυτό το άτομο να κάνει ή η πράξη του έδειξε πως δε σε σέβεται. Και όχι, δε μιλώ μόνο για την απιστία. Αναφέρομαι στα άτομα που εμπιστεύτηκες, που ενώ έδειξαν πως σέβονται τη δουλειά και τον κόπο σου, στο τέλος με τις πράξεις τους έδειξαν πως στο βωμό του συμφέροντος δε διστάζουν να θυσιάσουν ακόμα και τις σχέσεις τους με ανθρώπους που τους εμπιστεύτηκαν.

Θα με ρωτήσεις, τι κάνεις σε μία τέτοια περίπτωση; Τι κάνεις όταν ξέρεις πως ακόμα και το να μιλήσεις σε αυτά τα άτομα είναι, το πιο πιθανόν, άσκοπο; Τι κάνεις όταν πρέπει, αναγκαστικά, να ξαναδείς αυτά τα άτομα ενώ, αν είχες την επιλογή, ίσως να τα διέγραφες από τη ζωή σου;

Μίλα τους! Πρέπει να ξέρουν πως σ’ απογοήτευσαν. Και μετά να διατηρήσεις μια τέτοια σχέση μαζί τους που θα επιτρέπει σε ’σένα να είσαι ήρεμος/η κι ευτυχισμένος/η. Και πάνω απ’ όλα, μην αφήσεις αυτό το…ρεύμα να σε παρασύρει. Σ’ αυτή την αδικία του κόσμου, η μεγαλύτερη επιτυχία σου θα είναι να παραμείνεις ο εαυτός σου – δίκαιος, με αγάπη για όλο τον κόσμο, θετικός, ήρεμος! Να πας αντίθετα στο ρεύμα με όλες σου τις δυνάμεις. Το χρωστάς στον εαυτό σου!

Κι αυτοί που…τους παρέσυρε το ρεύμα, σε κάποια φάση θα χτυπήσουν σε κάποιο βράχο (δεν το ευχόμαστε αυτό σε  κανέναν αλλά όταν αδικείς πολύ κόσμο επανειλημμένα, είναι πιθανόν σε κάποια φάση να συμβεί, αυτό μας διδάσκει πολλές φορές η ζωή) και θα πάρουν το δικό τους μάθημα.

Να είσαι ευγνώμων για τα άτομα που είναι πάντα δίπλα σου, για τα πιο κοντινά σου άτομα, αυτά που σ’ αγαπούν και σε σέβονται χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα, χωρίς να έχουν το παραμικρό συμφέρον. Αυτά τα άτομα αξίζουν την προσοχή, το χρόνο, το σεβασμό και την αγάπη σου!!!

flower & quote
Life Changing

Παππού… Γιαγιά…

Παππού…

Γιαγιά…

Δύο λέξεις που είναι πραγματικά ευλογία να έχει ένα παιδί την ευκαιρία να πει. Μία ανιδιοτελής, απέραντη αγάπη, πολλή υπομονή, ένα, όμορφα, στρωμένο τραπέζι για φαγητό, μια βόλτα στο πάρκο, πολλές ιστορίες από τα παλιά και δύο πρόσωπα που λάμπουν από χαρά κάθε φορά που τα επισκέπτεσαι. Αυτοί είναι ο παππούς και η γιαγιά. Αυτά είναι τα πρόσωπα που όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις πως σ’ αγαπούν με όλη τους την καρδιά, πως γι’ αυτούς πραγματικά είσαι δυο φορές παιδί τους.

Ο παππούς και η γιαγιά, που ανησυχούν για το μέλλον σου και χαίρονται αφάνταστα με κάθε σου επιτυχία. Που όταν πας στο εξωτερικό, για όσο διάστημα κι αν είναι να απουσιάσεις, σε χαιρετούν και νιώθεις πως ήδη σε πεθύμησαν και όταν επιστρέψεις σε αγκαλιάζουν τόσο σφιχτά σαν να θέλουν να σου δείξουν με μια αγκαλιά όλη την αγάπη που νιώθουν για ’σένα.

Ο παππούς και η γιαγιά που προσπαθούν να δικαιολογήσουν στους γονείς σου κάθε πράξη σου. Που όταν ήσουν μικρός σου έκαναν – «μυστικά» πάντα – όλα τα χατίρια, ακόμα και για πράγματα που οι γονείς σου σού απαγόρευαν (βλ. γλυκά).

Ο παππούς και η γιαγιά. Δύο λέξεις, δύο άνθρωποι, δύο μεγάλες καρδιές, αξίες ανεκτίμητες. Να τους επισκέπτεσαι, να τους τιμάς, να τους αγαπάς.

Σε ’σένα παππού…

Σε ’σένα γιαγιά…

Παππού... Γιαγιά...
Life Changing

Εσύ τι θα έκανες;

Πριν λίγες μέρες κάποιος με ρώτησε τι θα έκανα εάν μου έλεγαν πως έχω 15 λεπτά ζωής. Κάποιος θα σκεφτεί αμέσως: μακάβρια ερώτηση. Δε σκέφτηκα έτσι. Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό είναι το να πω στα αγαπημένα μου πρόσωπα πόσο πολύ τα αγαπώ! Και μετά προσπάθησα να σκεφτώ και κάτι άλλο. Δε μπόρεσα να σκεφτώ κάτι εξίσου σημαντικό. Ακόμα και το να μιλήσω σε ένα άτομο του οποίου τα λόγια και οι πράξεις με δυσαρέστησαν, μου φαινόταν εντελώς ασήμαντο.

Κι αμέσως κατάλαβα πως αν κάναμε πιο συχνά αυτή την ερώτηση, θα μας γλύτωνε από πολλές σκέψεις. Θα καταλαβαίναμε τι πραγματικά αξίζει. Τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας, ποιο είναι αυτό το όνειρο που δεν πρέπει να παρατήσουμε μέχρι να το πετύχουμε, ποιοι είναι οι άνθρωποι που αξίζουν το χρόνο μας, για ποια πράγματα δε χρειάζεται να σπαταλήσουμε ούτε ένα δευτερόλεπτο από τη ζωή μας.  Θα καταλαβαίναμε ότι η ζωή δεν είναι τόσο μεγάλη όσο νομίζαμε, ο χρόνος περνά και πρέπει να τον αξιοποιούμε ουσιαστικά, να τον γεμίζουμε με σημαντικά πράγματα για εμάς και να μην τον αναλώνουμε σε ανούσιες σκέψεις και πράξεις.

Γι’ αυτό μη βλέπεις τη «μακάβρια» πλευρά αυτής της ερώτησης. Δες τι μπορεί να σου προσφέρει η απάντηση που θα δώσεις. Εσύ, λοιπόν, «τι θα έκανες εάν σου έλεγαν πως έχεις 15 λεπτά ζωής;» ή «τι θα έκανες εάν σε αυτά τα 15 λεπτά μπορούσες να πραγματοποιήσεις ένα όνειρο ή μία ευχή;»

Εσύ τι θα έκανες;
Inspirational

Γη…ας μην καταστρέφουμε αυτό το θαύμα!

Διακοπές, διασκέδαση, χαλάρωση. Η εποχή που απολαμβάνουμε περισσότερο το μεγαλείο που μας προσφέρει η φύση. Θάλασσα, βουνό, καταρράκτες, λίμνες, παραλίες… Καθώς, λοιπόν, ξεκουραζόμουν σε μια όμορφη παραλία, βλέπω κάποιον που, καθώς έφευγε, μάζευε σκουπίδια. Σκουπίδια άλλων ατόμων που δε σκέφτηκαν πως πετώντας τα εκεί θα καταστρέψουν αυτό το θαύμα που έχουμε την ευλογία ν’ απολαμβάνουμε, τη φύση.

Και σκέφτομαι… Δε μας ανήκει η Γη. Είμαστε απλώς περαστικοί. Και δε ζούμε μόνοι μας. Τη μοιραζόμαστε με άλλα τόσα πλάσματα. Όλοι θέλουμε να βλέπουμε και να απολαμβάνουμε τις ομορφιές της. Όλοι, λέμε, πως θέλουμε το καλό της. Γιατί, τότε, δεν την προσέχουμε όσο της αξίζει; Κι αφού ήδη η ζημιά έγινε, τουλάχιστον ας κάνουμε προσπάθειες να την περιορίσουμε στο ελάχιστο, να τη σταματήσουμε! Ας μαζέψουμε εμείς τα σκουπίδια, ας απαιτήσουμε από τους συνανθρώπους μας να μην πετάνε τα σκουπίδια τους. Ακόμα και μια τσίχλα μπορεί να κλείσει το στόμα ενός μικρού πουλιού για πάντα. Μην την πετάτε στο δρόμο, σε κάποιο χωράφι ή στην παραλία χωρίς να σκεφτείτε.

Η Γη μας προσφέρει τόσους φυσικούς θησαυρούς, ας μην τους καταστρέφουμε. Ας τους προστατέψουμε με όποιο τρόπο μπορούμε. Ας παραδώσουμε στις επόμενες γενεές μια Γη στην οποία θα μπορούν να ζήσουν  χωρίς την υποστήριξη της τεχνολογίας.

Και έτσι, απλά, κάποιος άγνωστος γίνεται μια όμορφη στιγμή έμπνευσης, ένα όμορφο μάθημα ζωής!

Γη…ας μην καταστρέφουμε αυτό το θαύμα!.PNG
Never Give Up

Θα τα καταφέρεις γιατί…

Έχεις ένα όνειρο. Προσπαθείς να κάνεις ό,τι περνά από το χέρι σου για να το πραγματοποιήσεις, δεν τα βάζεις κάτω. Ξαφνικά κάποιος στέκεται μπροστά σου σαν τοίχος και δε βλέπεις τ’ όνειρό σου. Προσπαθείς να προχωρήσεις και σε σταματά. Και το χειρότερο; Σε κρίνει χωρίς καν να σε γνωρίζει. Νιώθεις την αδικία να σε πνίγει. Παρόλα αυτά είσαι αποφασισμένος. Δε θα αφήσεις ΚΑΝΕΝΑ να σταθεί εμπόδιο στο όνειρό σου! Ούτε αυτόν που στέκεται μπροστά σου, ούτε την αδικία και την απογοήτευση που σε έκανε αυτός ο… άγνωστος να νιώσεις.

Σηκώνεσαι ξανά, τον παραμερίζεις και προχωράς. Θα φτάσεις εκεί που θέλεις, θα πραγματοποιήσεις το όνειρό σου. Και αυτός ο άγνωστος…και ο κάθε γνωστός και άγνωστος που εμφανίστηκε μπροστά σου κάποτε, δε θα έχουν πια σημασία. Θα είναι για ’σένα απλώς τα εμπόδια που σε έκαναν πιο δυνατό και μετέτρεψαν το στόχο σου να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου σε κάτι ακόμα πιο μεγάλο.

Μην τα παρατήσεις ποτέ! Μην τους κάνεις αυτή τη…χάρη…και θα τα καταφέρεις γιατί… «εκείνο που ζητάμε με επιμονή είναι κατορθωτό» (Σοφοκλής)!

never give up