Inspirational

2021 Καλωσόρισες!

2020

Μια χρονιά που πολλοί θέλουν να ξεχάσουν, να αφήσουν πίσω τους. Πράγματι, αυτή η χρονιά ήταν μια πρόκληση. Δοκιμάστηκαν οι αντοχές μας – οι ψυχολογικές κυρίως – η υπομονή μας…η αισιοδοξία μας. Ζήσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, πράγματα για τα οποία μέχρι σήμερα δεν ακούσαμε ξανά ή που τα διαβάσαμε σε κάποιο βιβλίο ιστορίας (βλ. κέρφιου). Παρόλα αυτά, το 2020 μαζί με τις δυσκολίες, μας έδωσε και πολλά μαθήματα ζωής και κυρίως μας χάρισε χρόνο

Χρόνο να χαρούμε την οικογένειά μας.

Χρόνο να χαρούμε το σπίτι μας. Αυτό το σπίτι που όλου φτιάχναμε και που ποτέ δεν προλαβαίναμε να ζήσουμε.

Χρόνο να κάνουμε όλα αυτά που αγαπούμε και που οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής μας δεν μας άφηναν ούτε καν να τα σκεφτούμε.

Χρόνο να αναλογιστούμε τι θεωρούμε τελικά σημαντικό στη ζωή μας, τι μας γεμίζει, τι μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους.

Χρόνο να συνειδητοποιήσουμε ότι η υγεία είναι, τελικά, πράγματι το σημαντικότερο.

Χρόνο να εκτιμήσουμε όλους και όλα όσα έχουμε στη ζωή μας και που κάποτε θεωρούμε δεδομένα ενώ δεν είναι.

Ε, λοιπόν, εγώ δεν θέλω να ξεχάσω το 2020. Θέλω να το θυμάμαι, για να μου υπενθυμίζει πάντοτε ποια είναι αυτά που αξίζουν στη ζωή μου. Άλλωστε, αυτή η χρονιά μου χάρισε και πολλές όμορφες στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη και στην καρδιά μου.

Μη ξεχάσεις το 2020, να θυμάσαι τα όμορφα, να πάρεις μαθήματα από τα δύσκολα, να προχωρήσεις!

2021 καλωσόρισες!

Καλή Χρονιά σε όλους, με υγεία, αγάπη, θετική σκέψη και πολλά χαμόγελα!

Happy New Year 2021
Inspirational

Γιατί το αξίζεις, σ’ αγαπώ!

Πάντοτε ήταν και είναι δίπλα μου. Στις επιτυχίες μου να χαίρεται μαζί μου και στις στεναχώριες μου να μου χαμογελά, χωρίς να δείξει στιγμή ότι πονά μαζί μου, ενθαρρύνοντάς με να συνεχίσω κοιτάζοντας πάντα μπροστά. Οι δικές του στεναχώριες ποτέ δεν έγιναν αντιληπτές από κανέναν μας. Κατάφερνε να τις κρύβει και να σηκώνεται ξανά όρθιος, δείχνοντάς μας πως όταν η ζωή προσπαθεί να σε «χτυπήσει», εσύ πρέπει να της δείχνεις πως γεννήθηκες μαχητής!

Μας έδωσε και μας δίνει ό,τι πιο σημαντικό…απέραντη αγάπη και χρόνο από τις πολύτιμες στιγμές της ξεκούρασης του. Θυσίασε πολλά για να μην μας λείψει τίποτα. Κι αν τον ρωτήσεις τώρα, θα σου πει με χαμόγελο πως δε θυσίασε τίποτα. Και γι’ αυτό είμαι σίγουρη γιατί…αυτός είναι ο μπαμπάς μου!

Σ’ αγαπώ μπαμπά!

Μπαμπάς
Inspirational

Μαμά…ο σούπερ ήρωάς μας!

Σούπερ ήρωας! Αυτή είναι μία από τις πολλές όμορφες λέξεις που θα μπορούσαν να περιγράψουν αυτό το πλάσμα. Αυτό το πλάσμα που από την πρώτη μέρα της ζωής μας, μας αγαπάει απεριόριστα, ανιδιοτελώς, κάθε μέρα περισσότερο. Που όσο κι αν μεγαλώσουμε είμαστε πάντα το «μωρό» της. Αυτό το πλάσμα δεν είναι άλλο από τη μαμά μας! Αν έχουμε κάτι, ανησυχεί περισσότερο κι από ’μας και κάθε χαρά μας είναι από τις πιο ευτυχισμένες της στιγμές. Είναι μάνα, φίλη, φύλακας άγγελός μας. Κι αυτές τις μέρες που διανύουμε είναι το άτομο που θα μας αναζητήσει πιο πολύ απ’ όλους. Που δε φοβάται γι’ αυτήν αλλά για εμάς, τι κάνουμε, αν η καραντίνα επηρέασε τη ψυχολογία μας, αν προσέχουμε αρκετά.

Μαμά… Μία λέξη που άκουσες από πολύ μικρή ηλικία κι από πέντε διαφορετικά στόματα. Αυτό που μπορώ σίγουρα να πω είναι πως είσαι ΑΞΙΑ μάνα! Μία μανούλα που τίμησε αυτόν τον σημαντικό τίτλο που της χάρισε ο Θεός. Πραγματικά Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για ΟΛΑ! Σ’ ευχαριστώ που είσαι πάντα δίπλα σε όλους μας, σε κάθε στάδιο της ζωής μας. Ο Θεός να σου δίνει πάντοτε υγεία και δύναμη! Να σε χαιρόμαστε μαμά. Σ’ αγαπώ πολύ!  

Φυσικά…αφιερωμένο!

Mother's day, my mum...my hero!
Inspirational

Τα λόγια; Περιττά…

Θαυμασμό!

Αυτό ένιωσα σήμερα όταν μια κοπέλα ήρθε στο χώρο που δουλεύω. Γιατί; Διότι αυτή η κοπέλα δεν μπορούσε να αρθρώσει τις λέξεις καθαρά. Παρόλα αυτά, δεν κρύφτηκε πίσω από τη δυσκολία που αντιμετώπιζε. Το άφησε πίσω της και φέρθηκε σαν να μην υπήρχε το πρόβλημα εκεί. Άρθρωνε τις λέξεις όπως μπορούσε και επικοινωνήσαμε με σχετική ευκολία, έστω κι αν κάποιες λέξεις άρχιζαν με γράμματα και τελείωναν με ήχους.

Αυτήν λοιπόν την κοπέλα τη θαυμάζω! Μου έδειξε πως τα προβλήματα είναι όσο μεγάλα θέλουμε εμείς να είναι. Μου έδειξε πως όταν δεν του ρίχνεις συνεχώς κλεφτές ματιές, το πρόβλημα γίνεται τόσο μικρό που δεν μπορεί να φτάσει το μπόι της ψυχής σου και να σε αγγίξει. Με δίδαξε με τη στάση της πως αυτά που εγώ θεωρώ εμπόδια, είναι δημιουργήματα του ίδιου μου του μυαλού και πως οι δυσκολίες ξεπερνιούνται, αρκεί να έχουμε τη θέληση και το…θάρρος!

Ένα απλό παράδειγμα. Πόσες φορές νιώσαμε άβολα και αγχωθήκαμε όταν έπρεπε να μιλήσουμε σε μια γλώσσα διαφορετική από τη δική μας; Ακόμα και όταν αυτή τη γλώσσα τη διδασκόμασταν χρόνια. Αυτή η κοπέλα δε μπορούσε καν να πει κάποιες λέξεις. Και όμως, δεν άφησε αυτό το εμπόδιο να της στερήσει μια φυσιολογική ζωή. Αυτό, λοιπόν, είναι θάρρος, αυτό είναι μεγαλείο ψυχής και χαρακτήρα. Γι’ αυτό τη θαυμάζω!

Που να ’ξερε αυτή η κοπέλα πως μέσα σε 10 λεπτά επικοινωνίας με κάποιον, θα μπορούσε γι’ αυτόν να γίνει μια όμορφη…στιγμή έμπνευσης!

Inspirational

Μία ευχή…

Καμιά πενηνταριά νέοι, καμιά 20αριά πιο μεγάλοι. Μπήκαμε στα λεωφορεία. Η…ξενάγηση…ξεκίνησε.

«Εδώ, είναι το σπίτι του τάδε, αυτό είναι το δημοτικό μας σχολείο, εδώ κάναμε κατάθεση στεφάνων στους ήρωές μας, αυτό είναι το χειμερινό και αυτό το θερινό μας σινεμά».

Ιστορίες από τα παλιά. Ιστορίες που έφερναν χαρά και συγκίνηση στους πιο μεγάλους, χαμόγελα στα πρόσωπα των νέων. Μια γυναίκα εμφανίζεται ξαφνικά και μιλά την ελληνική γλώσσα πάρα πολύ καλά. «Είμαι από την Πάφο», μας είπε. Περιμένει κι αυτή όπως εμάς. Κατεβήκαμε στη θάλασσα, φάγαμε το σάντουιτς μας και θαυμάσαμε τη μαγεία του επιβλητικού βουνού που ήταν λες και ήθελε να κάνει μια βουτιά στη θάλασσα να δροσιστεί…τόσο κοντά της ήταν! Μιλήσαμε με κάποιους άλλους νέους. Κοινή καταγωγή αλλά άγνωστοι μεταξύ μας μέχρι εκείνη τη στιγμή. Μπήκαμε στα λεωφορεία της επιστροφής. Στη διαδρομή αγάλματα, σημαίες, λάφυρα πολέμου, εικόνες που μας πλήγωναν. Ανάμεικτα τα συναισθήματα. Χαρά που μάθαμε κάποια πράγματα για τους τόπους που μεγάλωσαν οι παππούδες και οι γονείς μας. Λύπη κι απογοήτευση που δεν μας άφησαν να τα ζήσουμε κι εμείς.

Φτάσαμε. Περάσαμε το οδόφραγμα. Ευχαριστήσαμε τους πιο παλιούς. Τώρα; Έχουμε τη γνώση, την εικόνα της γης μας και την ελπίδα πως μια μέρα η πατρίδα μας θα είναι λεύτερη και θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας. Ευχή μας, η πατρίδα μας σύντομα να πάψει να είναι μια αιματοβαμμένη κουκκίδα και να γίνει ξανά ένα «χρυσοπράσινο φύλλο» στο χάρτη του κόσμου!

                                  Στη Λάπηθο, στην Κύπρο μας, 
σε όσους έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της
και σε όσους ακόμα ελπίζουν και μάχονται με κάθε τρόπο για αυτή.

Κατεχόμενη Λάπηθος

Inspirational

«Μαζί, ενωμένοι, ενάντια στον κόσμο»!

«Εσείς οι δυο μαζί, δεμένοι, ενάντια στον κόσμο». Αυτό ήταν η ευχή ενός καλού φίλου όταν έμαθε πως αρραβωνιαστήκαμε. Λίγο καιρό μετά κατάλαβα την αξία της ευχής του. Δυο μέρες δυσάρεστων γεγονότων. Δύο γνωστά πρόσωπα. Στο τέλος της 2ης μέρας σκέφτηκα: «Όσο είμαστε μαζί, ενωμένοι, δεμένοι, μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε όλα! Μου δίνει  και του δίνω δύναμη.» Και τότε θυμήθηκα την ευχή…

Χαρά, λύπη, απογοήτευση, επιτυχία. Όταν έχεις δίπλα σου τον άνθρωπό σου, οι λύπες αντιμετωπίζονται ευκολότερα και οι χαρές γίνονται ακόμα πιο μεγάλες. Κι αν δεν έχεις βρει ακόμα το άλλο σου μισό; Σίγουρα έχεις εκείνον τον άνθρωπο που είναι δίπλα σου σε όλα! Μαμά, μπαμπάς, αδέρφια, φίλοι, κάποιος συγγενής. Κάπου μέσα στο πλήθος υπάρχει αυτός ο ένας, αυτή η μία που τα κάνει όλα πιο όμορφα, που σε κάνει να νιώθεις πιο δυνατός/ή.

Αυτόν, λοιπόν, τον άνθρωπο μην τον ξεχνάς ποτέ! Να τον παίρνεις ξαφνικά ένα τηλέφωνο να δεις τι κάνει, να του λες σ’ αγαπώ, να του υπενθυμίζεις πόσο τυχερός/ή κι ευλογημένος/η είσαι που τον έχεις στη ζωή σου. Γιατί ξέρεις πως εσείς ενωμένοι, ενάντια στον κόσμο, μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα πάντα!

Αφιερωμένο στον άνθρωπο που μαζί του μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα, στον άνθρωπό μου!

Inspirational

Μια καινούρια μέρα!


Χτυπά το ξυπνητήρι. Ξυπνάς.

«Ακόμα μια μέρα σαν όλες τις άλλες», σκέφτεσαι. Ετοιμάζεσαι μηχανικά. Θα μπεις στο αυτοκίνητο, πιθανόν να περιμένεις αρκετή ώρα στην κίνηση, θα πας δουλειά, θα επιστρέψεις σπίτι, θα φας κάτι, ίσως να βγεις για ένα καφέ, μετά σπίτι, ύπνο και το επόμενο πρωί τα ίδια. Το Σαββατοκύριακο το πιο πιθανόν είναι να νιώθεις τόσο κουρασμένος από την εβδομάδα που πέρασε που θα επιλέξεις να μείνεις σπίτι για να ξεκουραστείς. Νιώθεις ένα κενό. Δε μπορείς να εξηγήσεις το γιατί. Απλώς το νιώθεις.

Κάνε μια παύση!

Σε έχει «φάει» τόσο η ρουτίνα που ακόμα και τα μικρά, όμορφα πράγματα της καθημερινότητας δε μπορείς να τα δεις. Ξεκουράσου, κάνε κάτι καινούριο, κάτι που αγαπάς, έστω για μια μέρα! Μη σκεφτείς υποχρεώσεις, μην αγχωθείς για τίποτα, άσε τα όλα πίσω σου. Δε χρειάζεσαι πολλά, μόνο κάτι που θα σε κάνει να χαμογελάσεις, που θα φέρει ξανά την αισιοδοξία στη ψυχή σου. Κάτι που θα σβήσει το κενό που σου έχει δημιουργήσει ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Και διατήρησε αυτή τη συνήθεια. Κάθε φορά που νιώθεις πως το συναίσθημα του κενού πλησιάζει, κάνε κάτι για να το διώξεις. Μην το αφήσεις ποτέ να σε καταβάλει.

Μην τα βάζεις κάτω! Κάνε κάτι για ‘σένα, το αξίζεις! Και μετά από αυτό, θα χτυπήσει το ξυπνητήρι, θα ξυπνήσεις και θα πεις: «Ακόμα μια μέρα, μια καινούρια μέρα. Ας την κάνω όσο πιο όμορφη μπορώ. Το χρωστάω στον εαυτό μου και στους συνανθρώπους μου. Το αξίζουμε»!

Inspirational

Όμορφες, απλές στιγμές!

Βρίσκομαι σε μια φοιτητική καφετέρια. Σε μια καφετέρια όπου κάποιοι θα απέφευγαν, ίσως, να έρθουν με την πρόφαση ότι οι φοιτητές κάνουν φασαρία κ.ο.κ. Και όμως, καθώς κάνω τις δουλειές μου, με σχετική ησυχία στο χώρο, ξαφνικά ακούω μια συζήτηση μεταξύ του ατόμου στο ταμείο κι ενός φοιτητή που μόλις ήρθε. Μία συζήτηση για βαθιά θρησκευτικά ζητήματα, για ερωτήματα που πολλοί άνθρωποι ίσως να ήθελαν να απαντήσουν και ακόμα δεν τα κατάφεραν. Πιάνω τον εαυτό μου να ακούει τη συζήτηση και βλέπω ακόμα δύο φοιτητές να κάνουν το ίδιο. Ξαφνικά ο ένας από τους δύο φοιτητές μπαίνει με ενδιαφέροντα ερωτήματα στη συζήτηση κι εμείς απλώς ακούμε.

Και σκέφτομαι… Πόσο όμορφο πράγμα είναι να συμβαίνει αυτό. Πέντε άτομα, άγνωστα μεταξύ τους, να μοιράζονται γνώσεις για ένα θέμα. Έτσι απλά… Σπάνιο στις μέρες μας. Και συνέβη σε μια καφετέρια που πολλοί ίσως να σνόμπαραν! Γι’ αυτό και το μοιράστηκα μαζί σας. Όμορφες, απλές στιγμές που συνήθως τις προσπερνούμε. Εσύ, ποια όμορφη απλή στιγμή έζησες πρόσφατα;

Inspirational

Όταν η απογοήτευση γίνεται…στιγμή έμπνευσης!

Είναι μία ακόμα από αυτές τις μέρες. Τις μέρες που νιώθεις να σε πνίγει το άδικο. Που τυχαίνει και μαθαίνεις τις αδικίες που συμβαίνουν γύρω σου, για ανθρώπους που ξεγελάστηκαν, για άλλους που ποδοπάτησαν συνανθρώπους τους συνειδητά, είτε για ν’ αποκτήσουν μια θέση, είτε για ν’ αποκτήσουν χρήματα. Για ανθρώπους που οικειοποιήθηκαν ή που προσπάθησαν να οικειοποιηθούν ιδέες άλλων για να ζήσουν μια στιγμή αναγνώρισης.

Κι ενώ νιώθεις ένα πόνο στην καρδιά από την έντονη στενοχώρια και απογοήτευση, αρχίζεις να σκέφτεσαι τη δική σου ζωή, τους δικούς σου ανθρώπους. Και ξαφνικά νιώθεις ευλογημένος/η! Νιώθεις τυχερός/ή που η οικογένειά σου, οι φίλοι σου, τα πιο κοντινά σου άτομα είναι ειλικρινή, είναι αληθινά, σ’ αγαπούν πραγματικά, σ’ εκτιμούν και σε νοιάζονται. Μια αγάπη ανιδιοτελής, χωρίς κανένα συμφέρον, χωρίς καμία προσδοκία. Και νιώθεις μια γαλήνη, μια ηρεμία. Σαν να έχεις μια ασπίδα που σε προστατεύει από την αρνητικότητα και την τοξικότητα κάποιων ανθρώπων! Και καταλαβαίνεις πως η…ασπίδα σου…είναι ό,τι πιο σημαντικό έχεις σ’ αυτόν τον κόσμο.

Να είσαι πάντα κοντά στα πιο…αληθινά…άτομα που έχεις την τιμή να έχεις στη ζωή σου και όλοι μαζί να κάνετε την ασπίδα σας τόσο δυνατή που να μην μπορεί κανείς να τη σπάσει. Διότι η απογοήτευση θα υπάρχει. Το σημαντικό είναι εσύ και οι αγαπημένοι σου άνθρωποι να μείνετε δυνατοί, αγνοί, ειλικρινείς. Να μείνετε…Άνθρωποι!

Inspirational

Γη…ας μην καταστρέφουμε αυτό το θαύμα!

Διακοπές, διασκέδαση, χαλάρωση. Η εποχή που απολαμβάνουμε περισσότερο το μεγαλείο που μας προσφέρει η φύση. Θάλασσα, βουνό, καταρράκτες, λίμνες, παραλίες… Καθώς, λοιπόν, ξεκουραζόμουν σε μια όμορφη παραλία, βλέπω κάποιον που, καθώς έφευγε, μάζευε σκουπίδια. Σκουπίδια άλλων ατόμων που δε σκέφτηκαν πως πετώντας τα εκεί θα καταστρέψουν αυτό το θαύμα που έχουμε την ευλογία ν’ απολαμβάνουμε, τη φύση.

Και σκέφτομαι… Δε μας ανήκει η Γη. Είμαστε απλώς περαστικοί. Και δε ζούμε μόνοι μας. Τη μοιραζόμαστε με άλλα τόσα πλάσματα. Όλοι θέλουμε να βλέπουμε και να απολαμβάνουμε τις ομορφιές της. Όλοι, λέμε, πως θέλουμε το καλό της. Γιατί, τότε, δεν την προσέχουμε όσο της αξίζει; Κι αφού ήδη η ζημιά έγινε, τουλάχιστον ας κάνουμε προσπάθειες να την περιορίσουμε στο ελάχιστο, να τη σταματήσουμε! Ας μαζέψουμε εμείς τα σκουπίδια, ας απαιτήσουμε από τους συνανθρώπους μας να μην πετάνε τα σκουπίδια τους. Ακόμα και μια τσίχλα μπορεί να κλείσει το στόμα ενός μικρού πουλιού για πάντα. Μην την πετάτε στο δρόμο, σε κάποιο χωράφι ή στην παραλία χωρίς να σκεφτείτε.

Η Γη μας προσφέρει τόσους φυσικούς θησαυρούς, ας μην τους καταστρέφουμε. Ας τους προστατέψουμε με όποιο τρόπο μπορούμε. Ας παραδώσουμε στις επόμενες γενεές μια Γη στην οποία θα μπορούν να ζήσουν  χωρίς την υποστήριξη της τεχνολογίας.

Και έτσι, απλά, κάποιος άγνωστος γίνεται μια όμορφη στιγμή έμπνευσης, ένα όμορφο μάθημα ζωής!

Γη…ας μην καταστρέφουμε αυτό το θαύμα!.PNG