Το νησί μας περνάει δύσκολες ώρες, πάντα περνούσε… Αυτό όμως που δίδαξε ο Χριστός μας, οι πιο πολλοί δεν το ακούμε. Τι είναι αυτό; Μα φυσικά η Αγάπη. Ας αγαπήσουμε τον πλησίον μας, ας συγχωρέσουμε και ας αγκαλιάσουμε τον εχθρό μας λέγοντάς του «Χριστός Ανέστη». Ας σταματήσουμε τα παράπονα και τις απαισιοδοξίες. Μόνο τότε… Μόνο όταν η αγάπη κυριαρχήσει στις καρδιές μας, θα βοηθήσουμε τον τόπο μας και όλους όσους μας χρειάζονται. Όταν γίνει αυτό, δε θα χρειαστεί να σηκώσουμε το ποτήρι στο τραπέζι για να ευχηθούμε «Χριστός Ανέστη και του χρόνου στα σπίτια μας» γιατί θα είμαστε στα σπίτια μας, στην Κερύνεια, στην Αμμόχωστο, στους τόπους μας!

Κλείνοντας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που διάβασα και μου άρεσε πολύ διότι διαγράφει την αλήθεια: «Οι άνθρωποι μπορεί να ξεχνούν το Θεό, ο Θεός όμως, ποτέ δεν ξεχνά τους ανθρώπους»!

«Χριστός Ανέστη»

«Είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας,
είναι δύσκολο να πιστέψω
πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας.»
(Πικραινόμενος εν εαυτώ, 1975)

Καθόλη τη διαδρομή υπάρχει στην καρδιά σου ένα βάρος… Αυτό της πίκρας, τόσο που έχασες τον τόπο σου όσο και τους δικούς σου ανθρώπους. Βλέπεις στα μάτια των μεγαλύτερων, τον πόθο για επιστροφή, τον πόθο να κατοικήσουν και πάλι στα σπίτια τους. Ακόμα και που το γράφω φαίνεται περίεργο… Να ονειρεύεσαι να ζήσεις στο σπίτι που μεγάλωσες μικρός, που παντρεύτηκες, που γεύτηκες τις πρώτες χαρές της ζωής. Και το όνειρο να σβήνει μόλις βλέπεις κάποιον άλλο, να ανοίγει το παράθυρο και να σε κοιτάζει σαν ένα ξένο που ήρθε στο σπίτι του χωρίς πρόσκληση. Τα γεγονότα της εισβολής του 1974 στοίχησαν στους Κύπριους τα πάντα. Κι όμως! Στάθηκαν στα πόδια τους. Κατάφεραν να ορθοποδήσουν, να κατοικήσουν σε ένα νέο σπίτι, να βρούνε δουλειά, να ζήσουν αξιοπρεπώς παρόλες τις δυσκολίες. Αυτό θα πει δύναμη θέλησης! Αυτό είναι ένα τεράστιο παράδειγμα για όποιον λέει πως η ζωή δεν του φέρθηκε δικαίως και τα παρατά. Κοίταξε δίπλα σου, στα μάτια του πατέρα και της μητέρας σου, στα μάτια του παππού και της γιαγιάς, του θείου και της θείας. Θα δεις μια πίκρα που δεν πρόσεξες ποτέ πιο πριν, μα παράλληλα θα δεις και τη σπίθα… Τη σπίθα που πριν 40 χρόνια ήταν η αιτία για να επανέλθει στη ζωή και να σου δώσει όσα έχεις τώρα.

Αμέτρητες οι ιστορίες, αμέτρητα τα παραδείγματα. Πάρε ένα, γράψε το σε ένα χαρτί και όταν θα λές: «Δεν μπορώ», «Θα τα παρατήσω», «Η ζωή μού φέρθηκε άδικα και δεν τη θέλω», κοίταζε αυτό το κομμάτι χαρτί. Θα σου υπενθυμίζει πως η ζωή μπορεί να σου δώσει πίσω πολλά, αρκεί να της δώσεις ένα λόγο να το κάνει. Κι αυτός ο λόγος είσαι εσύ! Πίστεψε στον εαυτό σου, προχώρα μπροστά. Και απ’ εδώ και πέρα θα λες: «Μπορώ», «Δε θα τα παρατήσω ποτέ», «Δίνω στη ζωή ένα λόγο να μου δώσει όσα αξίζω, προσπαθώ, τα καταφέρνω, μπορώ!»

Κερύνεια     

Κερύνεια – Κουκουνάρι     

Κερύνεια – Σύνθεση 1

Κερύνεια – Κάμπια

Κερύνεια – Θέα από ψηλά

Κερύνεια – Σύνθεση 2

Λάπηθος

Εκκλησάκι Αγίου Γεωργίου στη Λάπηθο

Λάπηθος – Ουρανός

Αββαείο του Πέλλαπαϊς

Κάστρο Αγίου Ιλαρίωνα

Πηγές:

Γρηγορίου, Λ. (2012). «Της Εισβολής, Κ. Μόντη». Retrieved on 28.3.2014 from:
http://loukia-gregoriou.blogspot.com/2012/01/blog-post_3976.html