Life Changing

Ο ρυθμός της ζωής!

Η ζωή σου κυλά όμορφα, νιώθεις πως όλα έχουν αρχίσει κάπως να κινούνται μ’ ένα ρυθμό που σου αρέσει. Έχεις αφήσει πίσω τις απογοητεύσεις του παρελθόντος και προχωράς μπροστά. Αυτό δε θέλεις να σου το «κλέψει» κανείς. Ξαφνικά, εμφανίζεται μια νέα ευκαιρία. Αρχικά, σ’ αρέσει η ιδέα, βλέπεις όλα τα θετικά να ξεδιπλώνονται μπροστά σου, τη νέα ζωή, τα καινούρια δεδομένα.

Τα σκέφτεσαι λίγο καλύτερα. Αρχίζεις να ψάχνεις αρνητικά κι αν δε βρεις, τα δημιουργείς με απώτερο στόχο – χωρίς να το συνειδητοποιείς – την απόρριψη της ευκαιρίας, την παραίτηση ακόμα κι απ’ το πιο απλό…την προσπάθεια κατάκτησης αυτού που αρχικά θεωρούσες ως την καλύτερη επιλογή.

Γιατί το κάνουμε αυτό; Όχι, ο λόγος δεν είναι η λογική σκέψη, δεν είναι το ότι η ζυγαριά έγειρε προς τις αρνητικές συνέπειες. Ο λόγος είναι απλώς ότι φοβόμαστε! Οι συνθήκες της ζωής μας, μάς ικανοποιούν. Άρα, αυτόματα, έχουν γίνει μέρος της ζώνης βολικότητάς μας. Γιατί να βγούμε από αυτή αφού νιώθουμε καλά; Γιατί να αφήσουμε μια νέα ευκαιρία (έστω κι αν – ίσως – μας οδηγήσει σ’ ένα πιο όμορφο μονοπάτι από αυτό στο οποίο βαδίζουμε) να «επιτεθεί» σ’ αυτή τη ζώνη βολικότητας; Αυτά σκεφτόμαστε όταν εμφανιστεί μια τέτοια ευκαιρία. Γι’ αυτό και σκαρφιζόμαστε τρόπους για να την απορρίψουμε. Διότι απορρίπτοντας την, θα επιστρέψουμε στο ρυθμό μας, σ’ αυτό που μας κάνει να νιώθουμε άνετα και κατά συνέπεια όμορφα.

Κάνε μια παύση! Μην απορρίψεις τόσο απλά την ευκαιρία που εμφανίζεται μπροστά σου. Σκέψου! Σε 10 χρόνια από σήμερα πού θα ήθελες να είσαι; Θα σε ικανοποιούσε ακόμα αυτός ο ρυθμός ή θα ήθελες μήπως να είσαι σ’ ένα διαφορετικό bit; Αν η απάντηση αλλάζει κάπως τους…ρυθμούς σου, τότε άρπαξε την ευκαιρία ή τουλάχιστον κάνε μια προσπάθεια. Δεν εμφανίζονται συχνά οι ευκαιρίες να ξέρεις, ούτε σε όλους! Μπορεί σήμερα να είναι η δική σου στιγμή. Γι’ αυτό θα σου ζητήσω μόνο αυτό: Πριν συνεχίσεις στον ίδιο ρυθμό, ταξίδεψε πρώτα (έχοντας αυτό το ρυθμό στο μυαλό) 10 χρόνια μπροστά. Τον αντέχεις;

Never Give Up

Πίστεψε στον εαυτό σου, μην τα παρατήσεις ποτέ…μπορείς!

Η δύναμη της θέλησης… Ό,τι κι αν μας πούνε, ακόμα και οι πιο ειδικοί, εμείς μπορούμε να το αλλάξουμε για τον εαυτό μας. Πραγματικό παράδειγμα ο Arthur Boorman, ο οποίος ήταν ανάπηρος βετεράνος του πολέμου. Οι γιατροί του έλεγαν πως δεν θα τα καταφέρει να περπατήσει ποτέ ξανά. Κανείς δεν τον αναλάμβανε. Μέχρι που βρέθηκε ένας γιατρός που πίστεψε σε αυτόν…και το θαύμα έγινε. Ο Arthur Boorman άρχισε yoga και κατάφερε να περπατήσει ξανά! Ποιος μας λέει λοιπόν ότι δεν μπορούμε να καταφέρουμε αυτό που θέλουμε; Μπορούμε! Αρκεί να μην αφήσουμε κάποιους να μας επηρεάσουν λέγοντάς μας πως οι στόχοι και τα όνειρά μας είναι ανέφικτα. Και ξέρουμε πως οι «κλέφτες ονείρων» (dream stealers) στην εποχή μας είναι πολλοί. Είτε είναι άλλοι άνθρωποι, είτε είναι ο ίδιος ο εαυτός μας. Δεν θα τους αφήσουμε να τα καταφέρουν όμως, θα πετύχουμε τους στόχους μας και όπως λέει ο Arthur Boorman στο τέλος του βίντεο: «But, more importantly…they were wrong, it was possible»!

Ας θυμηθούμε τους μικρούς μας φίλους από το βιβλίο του Spencer Johnson (1998): «Ποιος πήρε το τυρί μου;» , που αναφέρω στο άρθρο μου:  «Αλλαγή στη ζωή σου; Get use t it»… Για τον Arthur Boorman η αναπηρία δεν ήταν μία τεράστια αλλαγή στη ζωή του; Κι όμως, την αντιμετώπισε! Παρόλο που οι γιατροί δεν του έδιναν ελπίδες, το πάλεψε. Φάνηκε να επιλέγει τον Τρεχάλη (το μικρό ποντικάκι του βιβλίου) και να ορμά κατευθείαν στη δράση. Κινήθηκε, έψαξε για άλλο, καινούριο τυρί, αντιμετώπισε δυσκολίες και τελικά έφτασε στο τυρί που έψαχνε, στη ζωή που ήθελε. Οι δυσκολίες λοιπόν θα υπάρξουν. Το σημαντικό είναι να μην τις αφήσουμε να μας επηρεάσουν!

Ας κυνηγήσουμε λοιπόν τα όνειρά μας! Ας αλλάξουμε τη ζωή μας, ας την κάνουμε καλύτερη. Στοχοθεσία, όνειρα, επιμονή…η μαγική συνταγή για την επιτυχία! Ας ανακατέψουμε λοιπόν τα υλικά για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε διότι…μπορούμε!!!

Πηγές:

Care2 make a difference (2012). Never, Ever Give Up! Arthur’s  Inspirational Transformation. Retrieved on 1.3.2014, from:

https://www.care2.com/news/member/901507364/3337961

Life Changing

Αλλαγή στη ζωή σου; Get used to it…

“Τα πράγματα είναι διαφορετικά… Δεν ξέρω τι να κάνω, όλα πάνε στραβά!” Μα γιατί άραγε να λέμε συνεχώς το ίδιο πράγμα; Δεν βαρεθήκαμε; Η ζωή είναι γεμάτη αλλαγές, γεμάτη εκπλήξεις και μάντεψε… Θα έχεις κι εσύ εκπλήξεις στη ζωή σου. Ίσως να είναι μια νέα δουλειά στην άλλη άκρη της πόλης. Καλά χρήματα, καλή θέση αλλά…στην άλλη άκρη της πόλης! Και; Τι έγινε; Δεν ήθελες αυτή τη δουλειά; Ή μήπως είναι πολύ μακριά για τις δυνατότητες του αυτοκινήτου σου;

Η αλλαγή είναι δύσκολη για εμάς τους ανθρώπους. Πολλές φορές η αλλαγή μας παραλύει. Μη φοβάστε, σας έχω τη λύση! Διαβάστε το βιβλίο του Spencer Johnson (1998): «Ποιος πήρε το τυρί μου;». Αυτό το μικρό βιβλίο κρύβει μεγάλα μυστικά για την αντιμετώπιση της αλλαγής. Στο βιβλίο λοιπόν, υπάρχουν δύο ποντικάκια, ο Ρουθούνης και ο Τρεχάλης και δύο μικροσκοπικά ανθρωπάκια, ο Χμ και ο Χα, που τρώνε τυρί από τον Τυροσταθμό «Τ». Τι θα γίνει όμως όταν το τυρί δεν υπάρχει πια ούτε για δείγμα στον τυροσταθμό; Πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή τη μεγάλη αλλαγή στη ζωή τους; Όπως θα δείτε και στο βιβλίο (που συστήνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε), τα δύο μικρά ποντικάκια δέχονται αμέσως την αλλαγή και τρέχουν να βρούνε άλλο τυροσταθμό. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο με τα ανθρωπάκια…

Όσο πιο σημαντικό είναι για ’μας το τυρί μας, τόσο περισσότερο θέλουμε και επιμένουμε να το κρατήσουμε. Δεν το αφήνουμε. Ακόμα κι όταν αυτό δεν υπάρχει πια, ελπίζουμε στην, από θαύμα, εμφάνισή του. Ε, λοιπόν, δεν θα εμφανιστεί! Ας το αποδεχτούμε και ας προχωρήσουμε στη ζωή μας, αφού όπως λέει και ο Spencer (1998, σελ. 46): «Όποιος δεν αλλάζει, κινδενεύει να χαθεί»! Ας μην αναπαράγουμε συνεχώς στο μυαλό μας τον φόβο. Ας αναλογιστούμε τι θα κάναμε αν δεν φοβόμασταν! Ο άνθρωπος έχει μεγάλες δυνατότητες. Γιατί δεν χρησιμοποιούμε τη δυνατότητά μας να αλλάζουμε και να προσαρμοζόμαστε στις νέες καταστάσεις; Ιδού η απορία! Όταν πια συνειδητοποιήσουμε τι κάνουμε, θα έρθουμε στα λόγια του μικρού ανθρώπου της ιστορίας μας, του Χα, που προσπαθώντας να αφυπνίσει τον Χμ και να τον κάνει να αφήσει πίσω τους φόβους του, λέει: «Μερικές φορές…τα πράγματα αλλάζουν και δεν είναι ποτέ πια όπως παλιά. Μου φαίνεται ότι αυτό συμβαίνει και τώρα, Χμ. Έτσι είναι η ζωή! Η ζωή προχωρεί. Έτσι πρέπει να κάνουμε κι εμείς» (Spencer, 1998, σελ. 45).

«Μύριζε το τυρί συχνά για να το καταλάβεις όταν μπαγιατέψει», μας συμβουλεύει ο Spencer (1998, σελ. 52). Όταν καταλάβετε ότι έχει μπαγιατέψει, τότε αρχίζει το ταξίδι προς άλλη κατεύθυνση. Δέστε το θετικά, τα ταξίδια είναι ωραία! Είστε λίγα βήματα πριν την απόλαυση του νέου τυριού. Αφήστε πίσω σας τις παλιές σας πεποιθήσεις, δε θα σας βοηθήσουν καθόλου, πιστέψτε με. Φανταστείτε τον εαυτό σας να απολαμβάνει ήδη το καινούριο τυρί, τον τελικό προορισμό. Προχωράτε μπροστά και…συγχαρητήρια, έχετε φτάσει στο καινούριο τυρί, απολαύστε το!

Η ζωή, όπως προανέφερα, είναι γεμάτη αλλαγές. Μία καινούρια δουλειά, μία ξαφνική μετακόμιση, ένας ξαφνικός χωρισμός ή αποχωρισμός… Αυτά συμβαίνουν. Το ζήτημα είναι αν εσείς θα καταφέρετε να αντεπεξέλθετε. Επιλέξτε λοιπόν από την πιο κάτω εικόνα. Ποιος χαρακτήρας του βιβλίου του Spencer Johnson (1998)θέλετε να είστε στη ζωή σας; Εγώ πάντως σας προτείνω το εξής: Έγινε κάποια αλλαγή στη ζωή σας; Get used to it και προχωράτε ακάθεκτοι. Τότε μπορείτε να πετύχετε όσα κανείς σας δεν έχει φανταστεί!!!

Πηγές:

Spencer, J. (1998). Ποιος πήρε το τυρί μου; Αθήνα: ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Spencer, J. (1998). Ποιος πήρε το τυρί μου; (σελ. 15 – 33) Προσπελάστηκε στις 17.2.2014, από:

Umami, F. Learn like a baby – Who moved my cheece? Retrieved on 17.2.2014, from:

http://fajriumami.blogspot.com/2011/08/who-moved-my-cheese-part-11-end.html